สดุดี 150 บท

บรรพที่หนึ่ง สดุดี 1-41
สดุดี 1 ทางคนเที่ยงธรรมกับคนอธรรม
สดุดี 2 อาณาจักรพระเมสสิยาห์
สดุดี 3 การไว้วางใจที่ให้ชัยชนะ
สดุดี 4 มั่นใจและสงบในพระเจ้า
สดุดี 5 คำอธิษฐานเวลาเช้า
สดุดี 6 ความมั่นคงเมื่อคร่ำครวญต่อพระเจ้า
สดุดี 7 มั่นใจว่าพระเจ้าทรงช่วยกู้แน่นอน
สดุดี 8 พระนามเดียวที่เกรียงไกร
สดุดี 9 พระเจ้าทรงฟังเสียงวิงวอน
สดุดี 10 พระเจ้าทรงชนะเหนือความชั่วแน่นอน
สดุดี 11 โต้คำแนะนำของคนขี้ขลาด
สดุดี 12 คำมนุษย์กับพระดำรัสพระเจ้า
สดุดี 13 ขอทรงทำให้ตาสว่าง
สดุดี 14 ความคิดของคนโง่และชัยชนะของพระเจ้า
สดุดี 15 ใครจะได้พักอยู่ในพลับพลาของพระเจ้า?
สดุดี 16 ท่วงทำนองแห่งความชื่นบาน
สดุดี 17 คำทูลขอให้พ้นจากคนที่มาล้างผลาญ
สดุดี 18 ชนะแล้ว! ขอบคุณพระเจ้า
สดุดี 19 ท้องฟ้าประกาศพระหัตถกิจ
สดุดี 20 การสู้รบเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า
สดุดี 21 ยินดีในชัยชนะจากพระเจ้า


สดุดี 22 คำบอกล่วงหน้าถึงวันสิ้นพระชนม์
สดุดี 23 องค์พระผู้เลี้ยงดู
สดุดี 24 พระเจ้าผู้ทรงพระสิริจะเสด็จมา
สดุดี 25 ทูลขอพระเจ้าหลายอย่าง
สดุดี 26 อธิษฐานขอทรงตรวจสอบและทรงไถ่
สดุดี 27 พระเจ้าทรงเป็นแสงสว่างและความรอด
สดุดี 28 ทูลขอพระเจ้าช่วย และทรงตอบจริง ๆ
สดุดี 29 พระสุรเสียงในธรรมชาติ
สดุดี 30 ทรงฉุดข้าขึ้นมาจากหลุม
สดุดี 31 คำอธิษฐานและคำสรรเสริญพระเจ้า
สดุดี 32 อย่าให้มีบาปที่ไม่สารภาพ
สดุดี 33 แด่พระเจ้าผู้ทรงเต็มด้วยรักมั่นคง
สดุดี 34 คำสรรเสริญจากถ้ำหลบภัย
สดุดี 35 ขอร้องพระเจ้าให้ทรงล่าศัตรู
สดุดี 36 มนุษย์ชั่ว แต่พระเจ้าทรงดีเหลือเกิน
สดุดี 37 ความแตกต่างของชีวิตอธรรม-เที่ยงธรรม
สดุดี 38 ขอพระเจ้าเมตตา สำนึกผิดแล้ว
สดุดี 39 ขอพระเจ้าทรงอภัยและเมตตา
สดุดี 40 คำขอบพระคุณและคำร้องขอความช่วยเหลือ
สดุดี 41 ชัยชนะแม้ถูกทรยศ

บรรพที่สอง สดุดี 42-72
สดุดี 42 เหตุใดจึงท้อแท้นัก
สดุดี 43 หวังใจแม้ในยามลำบาก
สดุดี 44 ขอทรงลุกขึ้นมา ช่วยพวกเรา
สดุดี 45 บทเพลงงานสมรส
สดุดี 46 พระเจ้าทรงเป็นป้อมปราการ
สดุดี 47 ยินดีในองค์กษัตริย์ผู้ทรงครอบครองทั้งโลก
สดุดี 48 นครแห่งพระเจ้าของเรา
สดุดี 49 ชีวิตและความตายของมนุษย์
สดุดี 50 พระเจ้าเองทรงเป็นผู้พิพากษา
สดุดี 51 คำสารภาพจากส่วนลึกในใจ
สดุดี 52 พระเจ้าทรงเป็นผู้กำจัดศัตรู
สดุดี 53 เมื่อคิดว่าไม่มีพระเจ้า
สดุดี 54 ความช่วยเหลือยามถูกทรยศ
สดุดี 55 มอบความทุกข์ใจของท่านไว้กับพระเจ้า
สดุดี 56 เมื่อศัตรูไล่ล่าเหยียบย่ำ

สดุดี 57 ขอให้พระสิริเต็มทั่วแผ่นดิน
สดุดี 58 ขอทรงลงโทษเจ้านายอธรรม
สดุดี 59 พระผู้ทรงช่วยกู้ พระกำลังและป้อมปราการ
สดุดี 60 เราจะปฏิบัติงานอย่างกล้าหาญ
สดุดี 61 คำปฏิญาณจะสรรเสริญพระเจ้าทุกวัน
สดุดี 62 รอคอยพระองค์ผู้เดียว
สดุดี 63 โหยหาพระเจ้ายิ่งนัก
สดุดี 64 พระเจ้าทรงตอบสนองเอง
สดุดี 65 สิ่งดีทุกอย่างมาจากเบื้องบน
สดุดี 66 พระราชกิจอันน่าเกรงขาม
สดุดี 67 ให้ทั้งโลกสรรเสริญพระเจ้า
สดุดี 68 แด่พระเจ้าผู้ประทานชัยชนะ
สดุดี 69 เมื่อต้องเผชิญโลกที่เกลียดชัง
สดุดี 70 ขอพระเจ้าทรงรีบมาช่วย
สดุดี 71 ทูลขอพระเจ้าให้มีชีวิตยืนนาน
สดุดี 72 คำอธิษฐานเพื่อองค์กษัตริย์

บรรพที่สาม สดุดี 73-89
สดุดี 73 คำอธิษฐานของอาสาฟ
สดุดี 74 คร่ำครวญถึงหายนะของพระวิหาร
สดุดี 75 ขอบพระคุณสำหรับพระพิพากษาอันยุติธรรม
สดุดี 76 เมื่อพระเจ้าทรงตัดสินความ ทั้งโลกก็นิ่ง
สดุดี 77 ในวันทุกข์ยาก ข้าแสวงหาพระเจ้า
สดุดี 78 พระเจ้าทรงซื่อตรงต่ออิสราเอลที่ดื้อดึง
สดุดี 79 เพื่อเห็นแก่พระสิริรุ่งโรจน์แห่งพระนาม
สดุดี 80 ขอพระพักตร์ฉายแสง


สดุดี 81 เพียงแค่เจ้าฟังเสียงของเรา
สดุดี 82 ที่ประชุมสภาสวรรค์
สดุดี 83 สิบชนชาติที่คบคิดกันต่อต้านพระเจ้า
สดุดี 84 โหยหาพระวิหารของพระเจ้า
สดุดี 85 ขอพระเจ้าทรงรื้อฟื้นเราอีกครั้ง
สดุดี 86 ความช่วยเหลือจากองค์ทรงฤทธิ์​
สดุดี 87 ศิโยน นครของพระเจ้า
สดุดี 88 คำอธิษฐานจากหลุมลึก
สดุดี 89 พระเจ้าทรงซื่อตรงตลอดไป

บรรพที่สี่ สดุดี 90-106
สดุดี 90 พระเจ้าองค์อมตะกับมนุษย์ที่ต้องตาย
สดุดี 91 ปลอดภัยเมื่ออยู่ในพระเจ้า
สดุดี 92 บทเพลงวันสะบาโต
สดุดี 93 องค์ผู้สูงสุดทรงครอบครอง
สดุดี 94 พระผู้ทรงแก้แค้นแทน
สดุดี 95 ทั้งโลกอยู่ในพระหัตถ์
สดุดี 96 องค์ผู้เสด็จมาพิพากษา
สดุดี 97 ยินดีและระทึกใจในองค์ผู้สูงสุด
สดุดี 98 มาชื่นชมยินดีกับความดีของผู้พิพากษา


สดุดี 99 พระยาห์เวห์ผู้บริสุทธิ์ทรงครองสูงสุด
สดุดี 100 แผ่นดินโลกมาสรรเสริญพระเจ้า
สดุดี 101 คำสัญญาของกษัตริย์ดาวิด
สดุดี 102 พระเจ้าผู้ดำรงนิรันดร์กับมนุษย์ที่หวังใจในพระองค์
สดุดี 103 วิญญาณข้าและสรรพสิ่งถวายพระพรแด่พระเจ้า
สดุดี 104 สรรเสริญพระเจ้าสูงสุดเพราะสรรพสิ่งที่ทรงสร้างและดูแล
สดุดี 105 การดูแลจากพระหัตถ์ที่มองไม่เห็น
สดุดี 106 คำอธิษฐานเพื่อชนชาติของเขา

บรรพที่ 5 สดุดี 107-150
สดุดี 107 พระเจ้าทรงตอบในทุกสถานการณ์
สดุดี 108 แด่พระเจ้าผู้ทรงให้เราชนะศัตรู
สดุดี 109 ขอพระเจ้าทรงตอบสนองคนชั่วร้าย
สดุดี 110 การปกครองขององค์พระเมสสิยาห์
สดุดี 111 พระราชกิจอัศจรรย์ที่พึงใจ
สดุดี 112 ชีวิตที่มีพระเจ้าเป็นที่หนึ่ง
สดุดี 113 เมื่อพระเจ้าทรงโน้มพระองค์ลงมา
สดุดี 114 มวลน้ำหนีไปและภูเขากระโดด
สดุดี 115 พระพรมหาศาลจากพระยาห์เวห์
สดุดี 116 พระคุณที่เกินพอสำหรับชีวิต
สดุดี 117 สดุดีที่ยั่งยืนอยู่เป็นนิตย์
สดุดี 118 พระเจ้าทรงเป็นหลายสิ่งในชีวิต
สดุดี 119 พระดำรัสที่รัก
สดุดี 120 การอยู่ใกล้ผู้เกลียดสันติ
สดุดี 121 พระองค์ผู้ทรงดูแลปกป้อง
สดุดี 122 ไปยังพระวิหารของพระเจ้ากันเถอะ
สดุดี 123 ขอพระเมตตา
สดุดี 124 พระเจ้าทรงอยู่ฝ่ายเรา
สดุดี 125 อิสราเอลมั่นคงเพราะพระเจ้า
สดุดี 126 หว่านน้ำตาและเก็บเกี่ยวอย่างยินดี
สดุดี 127 บ้านเราพระเจ้าทรงสร้างให้
สดุดี 128 ความสุขของคนที่ยำเกรงพระเจ้า


สดุดี 129 ขอทรงตัดเชือกคนชั่วร้ายออกไป
สดุดี 130 รอคำตอบด้วยใจจดจ่อ
สดุดี 131 บทเพลงแห่งความถ่อมตนและไว้วางใจ
สดุดี 132 พระยาห์เวห์ทรงเลือกศิโยนเป็นที่ประทับ
สดุดี 133 เมื่อได้อยู่ด้วยกันเป็นหนึ่งเดียว
สดุดี 134 มาสรรเสริญพระยาห์เวห์กันเถอะ
สดุดี 135 พระนามของพระองค์ดำรงนิรันดร์
สดุดี 136 รักมั่นคงของพระองค์ยืนยงเป็นนิตย์
สดุดี 137 จะร้องเพลงของพระยาห์เวห์ได้อย่างไร
สดุดี 138 องค์ผู้สูงส่งกับคนต่ำต้อย
สดุดี 139 พระดำริที่มากกว่าเม็ดทราย
สดุดี 140 ขอทรงช่วยให้พ้นจากคนปากร้าย
สดุดี 141 ขอทรงฟังเสียงร้องทูล
สดุดี 142 เมื่อข้าหมดเรี่ยวแรง
สดุดี 143 คำทูลขอที่มากมาย
สดุดี 144 พระศิลาและป้อมปราการของชีวิต
สดุดี 145 พระเจ้าทรงยิ่งใหญ่
สดุดี 146 พระเจ้าแห่งยาโคบ
สดุดี 147 สรรเสริญพระองค์ผู้อยู่เหนือธรรมชาติ
สดุดี 148 มาสรรเสริญพระเจ้าด้วยกัน
สดุดี 149 คำสรรเสริญพร้อมกับการต่อสู้
สดุดี 150 ทุกสิ่งที่หายใจ สรรเสริญพระเจ้าเถิด

อพยพ 1 อยู่นานจนกลายเป็นทาส

ครอบครัวยาโคบเข้าไปอยู่ในอียิปต์
1 ตอนที่ยาโคบเดินทางไปยังอียิปต์นั้น เขาไปพร้อมกับลูกชาย ซึ่งแต่ละคนก็พาครอบครัวของตนไปด้วย  ต่อไปนี้ เป็นรายชื่อลูกชายของเขา
2 คือ รูเบน สิเมโอน เลวี ยูดาห์
3 อิสสาคาร์ เศบูลุน เบนยามิน
4 ดาน นัฟทาลี กาด และอาเชอร์
5 วงศ์วานของยาโคบที่เข้าไปในอียิปต์นั้น 70  คน 
ส่วนโยเซฟนั้น อาศัยในอียิปต์อยู่แล้ว 
6 เวลาต่อมาโยเซฟและพี่น้องของเขาก็เสียชีวิตไปหมด
7 แต่ชนอิสราเอลกลับทวีจำนวนมากขึ้น มีลูกหลานเต็มบ้านเต็มเมืองกลายเป็นชนชาติใหญ่มีจำนวนมากมายในแผ่นดิน

จำนวนที่น่ากังวล
8 เมื่อมีกษัตริย์องค์ใหม่ขึ้นปกครอง ท่านไม่ได้รู้จักว่าโยเซฟเป็นใคร
9 ท่านตรัสกับประชาชนของท่านว่า “ดูเถิด ชนอิสราเอลพวกนี้มีจำนวนมากเกิน พวกเขาเข้มแข็งกว่าเราด้วย
10 หากเราไม่วางแผนอย่างมีชั้นเชิงที่จะจัดการกับพวกเขา พวกเขาก็จะมีจำนวนมากขึ้นไปอีก  ดังนั้นหากมีสงคราม  พวกเขาอาจแปรพักตร์  กลับมาสู้กับเรา แล้วหนีออกนอกแผ่นดิน”

วิธีการจัดการประชากรยิวล้นเมือง
11 ดังนั้น ชนอียิปต์จึงบังคับให้พวกเขาทำงานหนัก โดยมีนายทาสควบคุมพวกเขาให้สร้าง
เมืองปิธม และราเมเสสเป็นเมืองพระคลังสำหรับฟาโรห์
12แต่ยิ่งชนอิสราเอลถูกบังคับให้ทำงานหนักเท่าไร พวกเขาก็ทวีจำนวนมากขึ้น และยังแผ่ขยายออกไปอีกเป็นอย่างมาก ทำให้ชนอียิปต์หวั่นใจกับชนอิสราเอลมาก
13 พวกเขาจึงยิ่งบีบบังคับพวกเขาอย่างทารุณ
14 ชนอียิปต์ทำให้ชีวิตพวกเขาขมขื่นมากโดยการบังคับให้ทำงานหนักเพื่อทำอิฐ ทำปูนสอ และทำงานในทุ่งทุกชนิด 

วิธีการที่โหดร้าย
15  แล้วกษัตริย์ ก็บัญชาหมอตำแยสาว คนฮีบรู คือ ชีฟราห์ และปูอาห์ว่า
16 “เมื่อใดที่เจ้าทำคลอดและดูแล หญิงฮีบรูขณะคลอดนั้น หากทารกเป็นชายก็จงฆ่าเสีย ถ้าเป็นหญิงก็ให้ไว้ชีวิต
17 แต่หมอตำแยทั้งสอง ยำเกรงพระเจ้า เธอจึงไม่ทำตามคำบัญชาของกษัตริย์ แต่ปล่อยให้ทารกชายรอดชีวิต
18 กษัตริย์อียิปต์จึงเรียกทั้งสองมาถามว่า “เหตุใดเจ้าจึงทำเช่นนี้? ทำไมเจ้าปล่อยให้เด็กชายรอดตาย?”    

19 ทั้งสองจึงตอบว่า “ผู้หญิงฮีบรูนั้นแข็งแรงกว่าผู้หญิงอียิปต์  พวกเธอแข็งแรงและคลอดลูกก่อนที่พวกเราจะไปถึงเพคะ”
20 แล้วพระเจ้าทรงโปรดปรานเธอทั้งสอง  และชนอิสราเอลก็ทวีจำนวนมากขึ้น
21 เป็นเพราะหมอตำแยยำเกรงพระเจ้า พระเจ้าจึงประทานพรให้เธอต่างมีครอบครัวของตนเอง 
22 แล้วองค์กษัตริย์ก็บัญชาประชาชนว่า “เมื่อใดที่คนฮีบรูมีลูกชาย จงโยนเด็กชายนั้นลงแม่น้ำไนล์ ส่วนเด็กหญิงก็ให้ไว้ชีวิต”

อธิบายเพิ่มเติม

ครอบครัวยาโคบเข้าไปอยู่ในอียิปต์
อพยพ 1:1-7
คราวที่โยเซฟพาพี่น้องของเขาไปอยู่ในอียิปต์นั้น นับได้เจ็ดสิบคน พร้อมกับโยเซฟ และครอบครัวของเขา  ในช่วงแรก พวกเขาใช้ชีวิตอย่างอิสระในส่วนหนึ่งของอียิปต์ซึ่งอุดมสมบูรณ์ไปด้วยอาหารและน้ำ รวมถึงทุ่งหญ้าสำหรับเลี้ยงสัตว์ (ดินแดนโกเชน – หุบเขาดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ – ทางเหนือ)

พระเจ้าทรงอวยพรพวกเขา  พวกเขาไม่เพียงแต่เพิ่มจำนวนและมั่งคั่งขึ้นเท่านั้น กลายเป็นชนชาติใหญ่ในแผ่นดินอียิปต์  แต่ยังสามารถแข่งขันกับประชากรชาวอียิปต์พื้นเมืองได้ด้วยการกระจายตัวไปอาศัยอยู่ในทุกส่วนของอียิปต์

แล้วฟาโรห์ก็ใช้กลยุทธ์ที่จะทําให้ชนอิสราเอลหมดแรง  อ่อนแอลงและจํากัดการเติบโตของพวกเขา  ตอนแรก เขาบีบบังคับให้เป็นทาสทำงานก่อสร้าง  มีนายทาสเป็นผู้ควบคุมการทำงาน  พวกเขาต้องสร้างเมืองพระคลัง หรือพูดง่าย ๆ คือเมืองที่เป็นโกดังเก็บทรัพย์สมบัติ เสบียงอาหารสำหรับกษัตริย์นั่นเอง

นี่เป็นการทํางานหนักที่พาพวกเขาต้องเลิกเลี้ยงสัตว์ เลิกงานที่เคยทำเป็นประจำ แต่สิ่งนี้ไม่ได้ผลเนื่องจากพวกเขายังคงทวีจำนวนไม่หยุด

จำนวนที่น่ากังวล
อพยพ 1:8-10 

คำว่า “ไม่รู้จักโยเซฟ”  หมายความว่าไม่ได้ให้เกียรติหรือยกย่องด้วยความเคารพต่อสิ่งที่โยเซฟได้ทำไว้ ความรู้สึกของชนอียิปต์ในขณะนั้นคือ “นั่นคืออดีต และนี่คือปัจจุบัน โยเซฟไม่ได้สำคัญน่าเคารพอีกต่อไป   เวลานี้ ชนอิสราเอลมีจำนวนมากจนน่ากังวล หากร่วมมือกับศัตรูมันหมายถึงหายนะของอียิปต์



มีความเห็นว่า ฟาโรห์องค์นี้ ไม่ได้เป็นคนอียิปต์ แต่เป็นเชื้อชาติฮิกซอส ที่เข้ามาโจมตี และครองอียิปต์ 
แล้วฟาโรห์ก็ใช้วิธีที่จะทําให้ชนอิสราเอลหมดแรง  อ่อนแอลงและจํากัดการเติบโตของพวกเขา  ตอนแรก เขาบีบบังคับให้เป็นทาสทำงานก่อสร้าง  มีนายทาสเป็นผู้ควบคุมการทำงาน  พวกเขาต้องสร้างเมืองพระคลัง หรือพูดง่าย ๆ คือเมืองที่เป็นโกดังเก็บทรัพย์สมบัติ เสบียงอาหารสำหรับกษัตริย์นั่นเอง
 นี่เป็นการทํางานหนักที่พาพวกเขาต้องเลิกเลี้ยงสัตว์ เลิกงานที่เคยทำเป็นประจำ แต่สิ่งนี้ไม่ได้ผลเนื่องจากพวกเขายังคงทวีจำนวนไม่หยุด

วิธีการจัดการประชากรยิวล้นเมือง
อพยพ 1:11-14

ยิ่งทำงานหนัก  ยิ่งออกแรงมาก แทนที่จะมีประชากรลดลง พวกเขากลับมีลูกมากขึ้น  ชนอียิปต์ไม่มีเมตตาต่อชนอิสราเอลเลย  พวกเขาทำทุกอย่างเพื่อให้อิสราเอลต้องเกิดความท้อแท้ สิ้นหวัง
คำว่าหวั่นใจ คือ קוּץ ฆูทส์ นี้มีความหมายว่า รู้สึกกลัวแบบรังเกียจ ขยะแขยง หรือหวาดกลัวจนคลื่นไส้  ชาวอียิปต์ลงมือทำความโหดเหี้ยมกับอิสราเอลแบบไม่ได้คิดหน้าหลัง ทารุณแบบใดได้ก็จะทำไปเรื่อย ที่เป็นอย่างนั้นเพราะเกลียดมาก กลัวมาก
ส่วนผู้หญิงอิสราเอลจะไม่ได้ถูกไปทำงานหนักอย่างผู้ชาย แต่พวกเธอทำงานอื่น ๆ อย่างเช่นเป็นหมอตำแย ทอผ้า โม่แป้ง  ทำอาหาร หรืออาจจะต้องเข้าไปทำงานเยี่ยงทาสในบ้านของชนชั้นสูง   
แต่แปลกว่า ตอนที่จะออกไปเดินเร่ร่อนอยู่ในถิ่นกันดาร พระเจ้าทรงให้เขากินบางสิ่งที่ขมมากพร้อมกับพิธีปัสกา เพื่อให้เขาจำความขมขื่นที่เคยเจอในอียิปต์ (12:8)  เพราะต่อมาเมื่อเขาเดินทางไป ก็รู้สึกท้อแท้ไป อยากกลับไปอียิปต์ง่าย ๆ พระเจ้าทรงเตรียมบางอย่างล่วงหน้าเพราะทรงรู้จักพวกเขาดี

วิธีการที่โหดร้าย
อพยพ 1:15-22

จากนั้นฟาโรห์ ก็เพิ่มการกดขี่รุนแรงขึ้นไปอีก   เกิดเด็กเยอะไม่หยุดใช่ไหม  ได้…​เราจะสั่งประหารลูก ๆ เหล่านั้นเอง   ฟาโรห์ สั่งให้ผดุงครรภ์ชาวฮีบรูทําลายทารกเพศชายตั้งแต่แรกเกิด  เขากลัวว่า ต่อไปเมื่อโตขึ้นก็อาจจะเป็นคนที่เข้ามาโค่นล้มอาณาจักรของเขา

แผนนี้ยังล้มเหลวเนื่องจากผดุงครรภ์ปฏิเสธที่จะทําแท้งประเภทนี้โดยอ้างว่าผู้หญิงชาวยิวแข็งแกร่งมากจนคลอดลูกอย่างรวดเร็วก่อนที่ผดุงครรภ์จะมาถึง
พระเจ้าอวยพรผดุงครรภ์เหล่านี้ด้วยให้เขามีครอบครัวที่ดี
หมอตำแยทั้งสองนี้ยำเกรงพระเจ้า ….นั่นคือพวกเธอยอมเสี่ยงชีวิตไม่ทำตามคำสั่งฟาโรห์ เพื่อรักษาชีวิตของ ทารกอิสราเอลเอาไว้ 
ชื่อชีพราห์ แปลว่า เป็นคนสวย
ส่วนปูอาห์ แปลว่า เปล่งประกาย 

เป็นเพราะทำไม่สำเร็จ ไว้ใจหมอตำแยชาวอิสราเอลไม่ได้แล้ว   กษัตริย์อียิปต์จึงออกกฎหมายที่รุนแรงที่อนุญาตให้โยนทารกชายแรกเกิดให้จมน้ําตายในแม่น้ําไนล์ แต่ไว้ชีวิตทารกหญิง เขายังต้องการแรงงานในบ้านเรือนคนอียิปต์อยู่

เหตุการณ์ที่เกิดนี้ ไม่ใช่เรื่องธรรมดา แต่เป็นความพยายามของมารที่จะทำลายคนอิสราเอลมาแต่ไหนแต่ไร  เราจะเห็นความพยายามนี้ไม่มีสิ้นสุด  ที่ใดมีคนของพระเจ้า มันก็ใช้ทุกวิธีที่จะทำลาย!

พระคำเชื่อมโยง

อพยพบทที่ 1
1* ปฐมกาล 46:8-27
5* ปฐมกาล 46:26, 27
6* ปฐมกาล 50:26
7* กิจการ 7:17
8* กิจการ 7:18-19
9* ปฐมกาล 26:16
10* สดุดี 83:3-4; กิจการ 7:19
11* อพยพ 3:7; 5:6; 1:14; 2:11; 5:4-9; 6:6 ;
1 พงศ์กษัตริย์ 9:19; ปฐมกาล 47:11


13* ปฐมกาล 15:13
14* กันดารวิถี 20:15; สดุดี 81:6
15* อพยพ 2:6
16* กิจการ 7:19
17* สุภาษิต 16:6; ดาเนียล 3:16, 18
19* โยชูวา 2:4
20* สุภาษิต 11:18
21* 1 ซามูเอล 2:35
22* กิจการ 7:19