ราเชลตีตื้น
1 เมื่อราเชลเห็นว่าตัวเธอไม่สามารถตั้งครรภ์มีลูกให้ยาโคบได้ เธอก็รู้สึกอิจฉาพี่สาว จึงกล่าวแก่ยาโคบว่า “ต้องให้ลูกกับฉันนะ ไม่งั้นฉันขอตายดีกว่า”
2 ยาโคบโกรธเธอ และกล่าวว่า “เราเป็นพระเจ้าหรืออย่างไร ที่จะยับยั้งไม่ให้เธอมีลูก?”
3 เธอจึงพูดว่า “นี่..บิลฮาห์สาวใช้ของฉัน ท่านไปนอนกับเธอแล้วกัน เธอจะได้ตั้งท้องมีลูกมาให้ฉันอุ้มบนตัก และฉันจะสร้างครอบครัวขึ้นผ่านเธอ”
4 เท่ากับว่าราเชลมอบสาวใช้คือบิลฮาห์ให้เป็นภรรยาของยาโคบ เขาได้นอนกับเธอ
5 และบิลฮาห์ตั้งครรภ์มีลูกชายให้เขา จากนั้น
6 ราเชลจึงกล่าวว่า “พระเจ้าทรงให้ฉัน ได้ชนะ พระองค์ทรงฟังคำร้องทูลและประทานลูกชายให้ฉัน” เธอตั้งชื่อเขาว่า ดาน
7 ต่อมา บิลฮาห์สาวใช้ของราเชลก็ตั้งครรภ์อีก และมีลูกชายคนที่สอง
ให้ยาโคบ
8 แล้วราเชลก็กล่าวว่า “ฉันได้ต่อสู้กับพี่สาวมาอย่างหนักหน่วงตลอดมา และตอนนี้ฉันชนะแล้ว” เธอตั้งชื่อเขาว่า นัฟทาลี
เลอาห์เป็นต่ออยู่ดี
9 เมื่อเลอาห์เห็นว่าตนเองหยุดมีลูก เธอจึงยกศิลปาห์สาวใช้ให้เป็นภรรยาของยาโคบ
10 ศิลปาห์ให้ลูกชายคนหนึ่งแก่ยาโคบ
11 และเลอาห์กล่าวว่า “โชคดีจริง ๆ นะ” ตั้งชื่อเขาว่า กาด
12 แล้วศิลปาห์ก็ให้ลูกคนที่สองแก่ยาโคบ
13 เลอาห์กล่าวว่า “ฉันมีความสุขจริง ๆ พวกผู้หญิงจะกล่าวว่าฉันมีความสุข” เธอตั้งชื่อเด็กชายว่า อาเชอร์
โอกาสที่ไม่คาดฝันของเลอาห์
14 ต่อมาในช่วงฤดูเกี่ยวเก็บข้าวสาลี
รูเบนได้ออกไปที่ทุ่งและพบต้นดูดาอิม จึงนำมาให้เลอาห์แม่ของเขา ราเชลร้องขอเลอาห์ว่า “ขอดูดาอิมของลูกชายพี่ให้ฉันบ้างสิ”
15 แต่เลอาห์ตอบว่า
“ที่เธอเอาสามีของพี่ไปยังไม่พออีกรึ?
ตอนนี้ยังจะมาขอดูดาอิมของลูกชายพี่อีกอย่างนั้นหรือ?” ราเชลกล่าวว่า
“ถ้าอย่างนั้น ให้เขาไปนอนกับพี่คืนนี้แลกกับดูดาอิมของลูกชายพี่แล้วกัน” ราเชลกล่าว
16 ตอนเย็น เมื่อยาโคบกลับมาจากทุ่ง เลอาห์ออกไปพบเขาและกล่าวว่า “ท่านต้องมานอนกับฉัน เพราะวันนี้ ฉันได้จ่ายค่าจ้างท่านเป็นผลดูดาอิมของลูกชายฉันแล้ว” ดังนั้น เขาจึงนอนกับเธอในคืนนั้น
17 พระเจ้าทรงฟังเลอาห์ และเธอได้ตั้งครรภ์ให้ลูกชายคนที่ห้าแก่ยาโคบ
18 จากนั้นเลอาห์กล่าวว่า “พระเจ้าประทานรางวัลที่ฉันได้ยกสาวใช้ให้สามี” เธอจึงตั้งชื่อเขาว่า อิสสาคาร์
19 แล้วต่อมาเลอาห์ก็ตั้งครรภ์และให้ลูกชายคนที่หกแก่ยาโคบ
20 เธอกล่าวว่า “พระเจ้าประทานของขวัญแสนดีให้ฉัน ครั้งนี้ สามีจะยกย่องฉัน เพราะฉันให้ลูกชายแก่เขาหกคน” เธอตั้งชื่อเขาว่า เศบูลุน (อยู่ด้วยกัน)
21 หลังจากนั้น เธอได้คลอดบุตรสาวชื่อว่า ดีนาห์ (สู้เพื่อสิทธิ)
เมื่อราเชลอธิษฐาน
22 แล้วพระเจ้าทรงระลึกถึงราเชล พระองค์ทรงฟังคำทูลและทรงเปิดครรภ์ของเธอ
23 เธอตั้งครรภ์ และให้กำเนิดลูกชาย เธอกล่าวว่า “พระเจ้าทรงเอาความอับอายของฉันไปแล้ว”
24 เธอตั้งชื่อเขาว่า โยเซฟ (ขอพระองค์ทรงเพิ่ม) และเธอกล่าวว่า “ขอพระยาห์เวห์ทรงเพิ่มลูกชายให้ฉันอีกคนเถิด”
การต่อรองของชายสองคน
25 หลังจากที่ราเชลได้ให้กำเนิดโยเซฟ ยาโคบกล่าวกับลาบันว่า “ขอให้ฉันไปตามทางของฉันเถิด เพื่อฉันจะได้กลับไปยังบ้านเกิดของฉัน
26 ขอมอบภรรยาและลูก ๆ ทั้งหมดด้วยเพราะฉันได้รับใช้ท่านลุงเพื่อได้พวกเขามาแล้ว และฉันก็จะไปตามทางของฉัน ท่านลุงก็รู้นี่นาว่า ฉันได้ทำงาน
ให้ท่านลุงมากเพียงไร”
27 แต่ลาบันกลับตอบว่า “ถ้าเจ้าเห็นแก่เราก็ขอให้อยู่ต่อไปเถิด เราได้รู้จากคำทำนายว่า พระยาห์เวห์ทรงอวยพรเราก็เพราะเจ้า”
28 เขากล่าวต่อด้วยว่า“จะเรียกค่าจ้างเท่าไรก็บอกมาเราจะจ่ายตามนั้น”
29 ยาโคบตอบว่า “ท่านลุงก็รู้ว่าฉันได้รับใช้ท่านมาอย่างไร และฉันดูแลให้ฝูงแพะแกะของท่านลุงจนเพิ่มจำนวนขึ้นมากมาย
30 ความจริงแล้ว ตอนที่ฉันมาถึง
ท่านลุงก็มีอยู่ไม่เท่าไร แต่ตอนนี้ท่านลุงก็มีสมบัติเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว พระยาห์เวห์ทรงอวยพระพรท่านลุง ไม่ว่าฉันจะตั้งต้นทำอะไร แต่ เมื่อไรที่ฉันจะได้จัดหาให้ครอบครัวของฉันบ้าง?”
31 “แล้วเราควรให้อะไรกับเจ้าล่ะ?” ลาบันถาม “ท่านลุงไม่ต้องให้อะไรกับฉันเลย” ยาโคบตอบ “เพียงแต่ท่านลุงตกลงอย่างหนึ่งกับฉัน ฉันก็จะ
เลี้ยงและดูแลฝูงสัตว์ให้ท่านลุง…
32วันนี้ขอฉันออกไปสำรวจฝูงสัตว์ของท่านลุง และแยกแกะลายด่าง ลูกแกะตัวสีคล้ำ ๆ รวมทั้งแพะที่มีลายด่าง หรือจุด พวกนี้ฉันขอเป็นค่าจ้างของฉัน”
33 ในภายหน้า เวลาท่านลุงจะตรวจสอบค่าจ้าง ท่านลุงจะรู้ง่าย ๆ เลยว่า ฉันซื่อสัตย์ กับท่านลุงหรือไม่ หากฉันมีแพะที่ไม่มีลายด่างหรือจุด หรือมีลูกแกะสีอ่อน จะถือว่า เป็นสัตว์ที่ฉันขโมยมา ลาบันกล่าวว่า “ก็ดีนะ เราตกลงทำตามอย่างที่เจ้าว่าแล้วกัน”
35แลัววันนั้นเอง ลาบันก็ออกไปเลือกแพะผู้และแพะเมียทุกตัวที่มีลายด่างแยกออกมา ทุกตัวที่มีแต้มสีขาว และลูกแกะดำทุกตัว แล้วเอาไปให้พวกลูกชายของเขาเลี้ยงดู
36 จากนั้น เขาก็แยกฝูงสัตว์ให้ห่างกันเป็นระยะทางใช้เวลาเดินทางสามวัน ในขณะที่ยาโคบก็เฝ้าดูแลฝูงสัตว์ของลาบันที่เหลือต่อไป
ทีเด็ดของยาโคบ
37อย่างไรก็ดี ยาโคบได้เอากิ่งสดของต้นปอปลาร์ต้นอัลมอนด์ และต้นเปลน มาลอกเปลือกออกทำให้เห็นเนื้อไม้สีขาวข้างใน
38 จากนั้นก็วางกิ่งที่ลอกเปลือกออกนี้ ไว้ที่รางน้ำ พอเวลาฝูงแพะแกะมาดื่มเลียน้ำ กิ่งจะอยู่ตรงหน้าพวกมัน ดังนั้นเวลา
ที่ฝูงแพะแกะเป็นสัด และมาดื่มน้ำ
39 มันก็ได้ผสมพันธุ์หน้ากิ่งไม้ลอกเปลือกเหล่านั้น เวลามีลูกจึงมีทั้งลายทาง ลายด่าง หรือลายจุด
40 ยาโคบจะแยกลูกสัตว์มีลายเหล่านั้น ไว้ต่างหาก ส่วนฝูงสัตว์ที่เหลือหันหน้าไปทางสัตว์ลายด่างและสีคล้ำของฝูงของลาบัน นี่เป็นวิธีที่เขาจัดให้มีฝูงสัตว์ของตนเองโดยไม่รวมไว้กับฝูงของลาบัน
41 เมื่อใดที่สัตว์ตัวเมียที่แข็งแรงเป็นสัดขึ้นมา ยาโคบก็จะวางกิ่งไม้ลอกเปลือกไว้หน้าสัตว์ตรงรางน้ำนั้น ให้พวกมันเห็นชัด ๆ เพื่อพวกมันจะได้ผสมพันธุ์กันหน้ากิ่งไม้เหล่านั้น
42 แต่หากสัตว์อ่อนแอ เขาก็จะไม่วางไม้ไว้ดังนั้นสัตว์ที่อ่อนแอที่เกิดมาก็จะเป็นของลาบัน ส่วนตัวที่แข็งแรงเป็นของยาโคบ
43 ดังนั้นยาโคบจึงมั่งคั่งขึ้นอย่างมาก
เขามีสัตว์ฝูงใหญ่ มีคนรับใช้ชายหญิงมากมายรวมไปถึงอูฐและลาด้วย
อธิบายเพิ่มเติม
ราเชลตีตื้น
ปฐมกาล 30:1-8
ด้วยความอิจฉาพี่สาว ราเชลคิดแผนได้ นั่นคือ เธอส่งสาวใช้ให้สามี เพื่อว่าเธอจะได้มีลูกผ่านสาวใช้ของเธอ ซึ่งเป็นสิ่งที่คนสมัยก่อนในแถบนั้นนิยมทำกัน สาวใช้ออกลูกแทนนายสาว แล้วเด็กคนนั้นจะถือว่าเป็นลูกของนาย มีบันทึกในโคดของฮัมมูราบีชัดเจน แสดงว่า ทำกันอย่างถูกกฎหมาย
ไม่อยากมีเรื่อง…หรือว่าดีใจได้ผู้หญิงอีกคน? ยาโคบนอนกับบิลฮาห์ตามแผนของราเชล และเมื่อได้ลูกชายมา เธอตั้งชื่อว่า ดาน แปลว่า พระเจ้าทรงตัดสิน เธอคงอธิษฐานและก็คิดแผนตามวิธีมนุษย์ไปด้วย และเชื่อว่า พระเจ้าทรงตอบคำอธิษฐาน
ไม่นานบิลฮาห์ก็ตั้งท้องอีก และได้ลูกชายที่ราเชลตั้งชื่อว่า นัฟทาลี แปลว่า การต่อสู้ของฉัน
เธอมองว่าอย่างน้อยพระเจ้าก็ทรงช่วยให้ชนะพี่สาว มีลูกชายแล้วสองคน จากคำพูดของราเชลทำให้เราเห็นว่า เลอาห์กับราเชลสู้กันมาตั้งแต่วันแรกที่เป็นครอบครัวร่วมกับยาโคบ
เป็นครอบครัวแบบที่โหดพอตัวทีเดียว
เลอาห์เป็นต่ออยู่ดี
ปฐมกาล 30:9-13
ความคิดของราเชลนี้ไม่เลวเลย เลอาห์ส่ง
ศิลปาห์สาวใช้ส่วนตัวของเธอให้ยาโคบ
แล้วศิลปาห์ก็ได้ลูกชายคนแรกชื่อกาด ซึ่ง
เลอาห์รู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากที่ได้ลูกชายคนที่ห้าของเธอ เธอตั้งชื่อเขาว่า กาด แปลว่า โชคดี เป็นเรื่องธรรมดาที่คนครอบครัวนี้จะพูดถึงโชคลางเพราะพ่อของพวกเธอก็เชื่อเรื่องพวกนี้
ต่อมาศิลปาห์ตั้งท้องได้ลูกชายอีกคน คราวนี้เลอาห์ตั้งชื่อเขาว่า อาเชอร์ เพราะเท่ากับเธอมีลูกชายหกคน เป็นคนที่ใคร ๆ ต้องมองว่า มีความสุขมาก
โอกาสที่ไม่คาดฝันของเลอาห์
ปฐมกาล 30:14-21
เขามองกันว่า ผลดูดาอิม เป็นผลไม้แห่งความรัก มันมีสารกระตุ้นแบบนาร์โคติกด้วย คงทำให้กินแล้วล่องลอย มีความสุข บางที่เรียก แอปเปิ้ลแห่งรัก
เมื่อราเชลเห็นก็อยากกิน เพราะเชื่อว่าถ้ากินแล้วเธอจะได้มีลูกกับเขาบ้าง เธอยอมแลกให้สามีไปอยู่กับพี่สาวเพื่อจะได้กินผลไม้นี้ แสดงว่าในเวลานั้นเป็นของหายาก น่าแปลกที่ฝ่ายภรรยามีการตกลงกันได้ว่า จะให้สามีไปนอนกับใคร จะเป็นสาวใช้หรือพี่สาวน้องสาวตัวยาโคบเองก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก เขามีเรื่องต้องดูแลในไร่มากมาย พอกลับมาถึงบ้าน จึงกลายเป็นเหมือนตัวละครที่มีผู้กำกับสั่งให้ทำอะไรก็ทำ ไม่หือไม่อือ ยังไงก็ได้นอนกับภรรยา คนไหนก็ได้
พี่สาว น้องสาวคู่นี้ก็อาจมีเรื่องถกเถียงทะเลาะกันเสมอทำให้เขาตามใจเธอทั้งสองโดยไม่ต้องหาเรื่องเพิ่ม
แล้วช่วงนี้เองที่เลอาห์ได้ลูกหัวปีท้ายปี คือ
อิสสาคาร์ซึ่งชื่อมีความหมายถึงการจ้าง การได้รางวัล กับเศบูลุนหมายถึงอยู่ด้วยกัน เลอาห์รู้แน่ว่า ลูกทุกคนที่เธอได้มานั้น เธอได้มาจากการอวยพระพรของพระเจ้า และยังได้ลูกสาวคือดีนาห์เพิ่มมาอีกคน
เมื่อราเชลอธิษฐาน
ปฐมกาล 30:22-24
และแล้ว ด้วยความปรารถนาสุดหัวใจ ด้วยการอธิษฐาน ราเชลก็ได้รับคำตอบจากพระเจ้า เธอได้ลูกชายคนแรก ชื่อโยเซฟ ซึ่งหมายถึงการ “เพิ่มพูน ขอพระเจ้าทรงเพิ่ม” ลูกชายคนนี้ กลายเป็นลูกรักของยาโคบ แบบว่า รักสุดหัวใจ ไม่ได้รักลูกคนไหนเหมือนอย่างที่รักโยเซฟเลย สร้างปัญหาใหญ่ในครอบครัวใหญ่ที่มีพ่อหนึ่ง แม่อีกสี่ เป็นความแตกร้าวอย่างที่เกือบจะไม่อาจต่อติดได้
ลูกชายคนนี้เป็นคนที่พระเจ้าทรงอยู่ด้วยตลอดชีวิต พระเจ้าทรงใช้เขาอย่างมหัศจรรย์เพื่อช่วยคนจำนวนมากให้รอดตายจากการกันดารอาหาร
พระคัมภีร์บอกเราชัดว่า ราเชลได้ลูกชายโยเซฟมาไม่ใช่เพราะกินผลดูดาอิม แต่เป็นเพราะพระเจ้าทรงตอบคำอธิษฐาน และลูกชายคนนี้เป็นคนที่พระเจ้าทรงเลือกสำหรับการใหญ่
การต่อรองของชายสองคน
ปฐมกาล 30:25-36
ยาโคบคุยกับลาบัน ขอลาออกและนำลูกเมียกลับไปบ้านเกิดของตนเอง เขาตั้งใจจะอยู่ไม่นานแต่เผลอ ก็เกือบยี่สิบปีเข้าไปแล้ว เขาคงคิดถึงการกลับไปอยู่ตลอดเวลา แต่ยังไม่ได้โอกาส ครั้งนี้ คุยกับลาบัน แต่ลาบันเองไปหาหมอดู และรู้ว่า ที่เขามั่งคั่งขึ้นก็เพราะพระเจ้าของยาโคบนั่นเอง เขากล่าวว่า “เราได้รู้จากคำทำนายว่า พระยาห์เวห์ทรงอวยพรเราก็เพราะเจ้า” ตัวยาโคบเองก็ย้ำเตือนว่า คำนั้นเป็นความจริง ความจริงแล้ว ตอนที่ฉันมาถึง
ท่านลุงก็มีอยู่ไม่เท่าไร แต่ตอนนี้ท่านลุงก็มีสมบัติเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว พระยาห์เวห์ทรงอวยพระพรท่านลุง ไม่ว่าฉันจะตั้งต้นทำอะไร“
แล้วทั้งสองตกลงกันว่า ยาโคบขอแกะที่ตัวสีคล้ำดำ และมีลายด่าง ส่วนตัวที่เป็นสีปกติก็จะเป็นของลาบัน ยาโคบบอกว่าขอเลือกสัตว์ที่มีสีด่างออกมาเพื่อเป็นของเขา
แต่ทันทีนั้นเอง ลาบันก็เลือก แยกสัตว์ด่างเอาออกไปเลี้ยงไกล ๆ แทนที่จะให้กับยาโคบล่วงหน้าไปเลย เขาคงกลัวว่ายาโคบจะเลี้ยงให้มีแกะด่างมากกว่าแกะสีปกติ เขาคงคิดว่าจากฝูงแกะที่มีสีปกติ ต่อมาก็จะมีลูกผ่าเหล่าไม่กี่ตัว
ยาโคบก็ไม่ได้ว่าอะไร เขามีแผนอยู่แล้ว ดังนั้นฝูงแกะด่างที่ไปอยู่ไกลก็คงกลายเป็นของลาบันอยู่ดี พ่อตาคนนี้ ไม่คิดถึงลูกสาวกับหลานของตนเองเลย
ทีเด็ดของยาโคบ
ปฐมกาล 30:37-43
ต่อไปก็เป็นวิธีการทำให้สัตว์ที่แข็งแรงออกลูกเป็นตัวด่าง ๆ ลาย ๆ ซึ่งเป็นวิธีการที่เขาได้มาจากพระเจ้า ดูข้ามไปที่ 31:8-12 เราไม่อาจอธิบายได้ว่า เหตุใดการทำเช่นนี้จึงทำให้สัตว์เกิดลูกหลานเป็นตัวด่าง แต่สิ่งที่เห็นคือ พระเจ้าทรงบันดาลให้เกิดลูกสัตว์ตัวด่าง โดยให้ยาโคบทำอะไรบางอย่างที่ประหลาด เขาต้องเชื่อพระเจ้าว่า มันจะออกมาอย่างนั้น และเขาก็ได้ตามที่เขาเชื่อ และลงมือทำลงไป ทั้ง ๆ ที่เป็นการกระทำที่แปลกจริง
สิ่งที่เกิดขึ้นต่อมาคือ ยาโคบมีฝูงสัตว์ตัวแข็งแรงที่มีสีไม่พึงใจของคนทั่วไป และเขากลายเป็นคนมั่งคั่งขึ้นในพื้นที่ของลาบันเอง
ข้อ 43 สรุปชัดเจนว่า เขามีอะไรมากขึ้นบ้าง และนี่ น่าจะเป็นเหตุให้ลาบันทั้งโกรธและเสียหน้า
พระคำเพิ่มเติม
ปฐมกาล 30
1* ปฐมกาล 16:1-2; 29:31; 37:11; โยบ 5:2
2* 1 ซามูเอล 1:5
3* ปฐมกาล 16:2; 50:23; 16:2-3
4* ปฐมกาล 16:3-4
6* เพลงคร่ำครวญ 3:59
9* ปฐมกาล 30:4
13* ลูกา 1:48
14* ปฐมกาล 25:30
15* กันดารวิถี 16:9, 13
21* ปฐมกาล 34:1
22* 1 ซามูเอล 119-20; ปฐมกาล 29:31
23* ลูกา 1:25
24* ปฐมกาล 35:16-18
25* ปฐมกาล 24:54, 56; 18:33
26* ปฐมกาล 29:18-20, 27, 30
27* ปฐมกาล 26:24; 39:3
28* ปฐมกาล 29:15; 31:7, 41
29* ปฐมกาล 31:6; 38-40
30* 1 ทิโมธี 5:8
32* ปฐมกาล 31:8
33* สดุดี 37:6
35* ปฐมกาล 31:9-12
37* ปฐมกาล 31:9-12
43* ปฐมกาล 12:16; 30:30; 13:2; 24:35; 26:13-14