พระคำ.คอม

ประหารท่านยอห์น
1 ช่วงเวลานั้น เฮโรด เจ้าผู้ครองแคว้นกาลิลีได้ยินเรื่องของพระเยซู 2  จึงพูดกับเหล่าคนรับใช้ของเขาว่า “เขาผู้นี้น่าจะเป็นยอห์นผู้ให้บัพติศมาที่คืนชีพจากตาย  เขาจึงมีฤทธิ์ทำการอัศจรรย์ได้ 3 ก่อนหน้านี้ เฮโรดได้จับกุมยอห์น และตรวนเขาไว้ในคุก  ที่เฮโรดทำเช่นนี้ก็เป็นเพราะนางเฮโรเดียสที่เคยเป็นภรรยาของฟีลิป น้องชายของเฮโรดเอง
4 เป็นเพราะยอห์นได้กล่าวกับเฮโรดว่า “ที่ท่านแต่งงานกับนางนั้นเป็นการผิดบทบัญญัติ”
5 เฮโรดเองต้องการประหารยอห์นเสีย แต่ก็กลัวประชาชนเพราะพวกเขาถือว่า ยอห์นเป็นผู้เผยพระดำรัส
6 ในงานวันเกิดของเฮโรด ลูกสาวของนางเฮโรเดียสได้เต้นรำต่อหน้าเฮโรดและแขกทั้งหลาย เป็นที่พอใจของเฮโรดมาก
7 ดังนั้น ท่านจึงประกาศสัญญาว่าจะให้ทุกอย่างที่เธอต้องการ
8 เธอจึงทูลตามที่แม่ของเธอสั่งเอาไว้ว่า “ขอหัวของท่านยอห์นใส่ถาดมาเพคะ” 

9 แม้ว่าตอนนั้นกษัตริย์เฮโรดรู้สึกเป็นทุกข์ใจมาก แต่เป็นเพราะสัญญาไว้แล้วต่อหน้าแขกทั้งหลาย ท่านจึงบัญชาไปตามที่เธอขอ
10 ท่านส่งทหารเข้าไปตัดหัวยอห์นในคุก
11 และก็วางบนถาดมาให้หญิงสาว  เธอก็ส่งให้แม่ของเธอ 12 ศิษย์ของยอห์นได้มารับศพไปฝัง แล้วจึงไปรายงานเรื่องราวต่อพระเยซู 

พระเยซูทรงเลี้ยงคนมากกว่าห้าพันคน
13 เมื่อพระเยซูทรงทราบถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับยอห์น พระองค์ก็ทรงลงเรือไปและไปยังที่เงียบสงบ เพื่อประทับเพียงผู้เดียว แต่ประชาชนก็ได้ยินอย่างนั้น พวกเขาจึงเดินตามไปหาพระองค์  14  เมื่อพระองค์เสด็จขึ้นจากเรือ พระองค์ทรงเห็นประชาชนจำนวนมากรอพระองค์อยู่ พระองค์ทรงสงสารพวกเขา และทรงรักษาคนที่เจ็บป่วย 
15 พอถึงเวลาเย็น พวกศิษย์ก็มาหาพระองค์ทูลว่า “แถบนี้ห่างไกล ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่เลย แล้วก็เย็นมากแล้ว ขอพระองค์ทรงปล่อยให้ประชาชนกลับไปเถิดเพื่อพวกเขาจะได้ไปซื้ออาหารตามหมู่บ้านกันเอง
16 แต่พระเยซูตรัสตอบว่า “ไม่จำเป็นต้องให้พวกเขาไป พวกเจ้าสิ  จงเลี้ยงอาหารเขาเถิด”
 17 พวกเขาทูลว่า “แต่เรามีแค่ขนมปังห้าก้อน กับปลาสองตัวเท่านั้น”
 18 พระเยซูตรัสว่า “เอามาให้เราเถิด”

 

19 แล้วพระองค์ตรัสให้ประชาชนเหล่านั้นนั่งลงบนพื้นหญ้า  ทรงหยิบขนมปังห้าก้อน กับปลาสองตัวขึ้นมา ทรงแหงนพระพักตร์มองฟ้าสวรรค์ ตรัสขอบคุณพระเจ้า
แล้วพระองค์ก็หักขนมปังส่งให้พวกศิษย์ พวกเขานำไปแจกให้กับประชาชน
20 คนทั้งหมดก็ได้กินและอิ่มเต็มที่ แล้วศิษย์ก็เก็บเศษที่เหลือได้อีกเต็มสิบสองตะกร้า  21 จำนวนประชาชนที่กินอาหารครั้งนั้นประมาณ  5000  คน โดยยังไม่ได้นับผู้หญิงและเด็ก!

พระเยซูดำเนินบนผิวน้ำ 

22 ทันทีหลังจากนั้น พระเยซูตรัสให้ศิษย์ของพระองค์ลงเรือข้ามทะเลสาบไปล่วงหน้าพระองค์  ส่วนพระองค์ทรงอยู่ต่อเพื่อส่งฝูงชนเดินทางกลับบ้านไป 23 หลังจากที่ทรงส่งพวกเขาแล้ว พระองค์ก็เสด็จขึ้นไปบนภูเขาตามลำพังเพื่ออธิษฐาน เวลาค่ำ
พระองค์ทรงอยู่ที่นั่นเพียงพระองค์เดียว 24 ขณะนั้นเรือก็ออกจากฝั่งไปไกลมาก  เรือถูกคลื่นลมซัดไปเพราะมุ่งหน้าต้านลม
25 ในช่วงยามที่สี่ของกลางคืน (ระหว่างตีสามถึงหกโมงเช้า)  พระเยซูดำเนินบนผิวน้ำทะเลสาบไปหาพวกศิษย์
26  เมื่อพวกศิษย์เห็นพระองค์ดำเนินบนผิวน้ำเช่นนั้น พวกเขาก็กลัวมาก ตกใจร้องว่า “เป็นผีนี่นา!”
ต่างร้องกันขรมเพราะกลัว
 27 แต่พระเยซูตรัสทันทีว่า “ใจกล้าเข้าไว้ นี่เป็นเราเอง อย่ากลัวไปเลย” 
28 เปโตรทูลว่า “พระองค์เจ้าข้า ถ้าเป็นพระองค์จริง  ขอทรงบัญชาให้ข้าพเจ้าเดินบนน้ำไปหาพระองค์เถิด”
29 พระเยซูตรัสว่า “มาสิ”  เปโตรจึงลงจากเรือและเดินไปบนผิวน้ำ ตรงไปหาพระเยซู
 30 แต่แล้ว เมื่อเขาเห็นลมพัดแรง เขาก็ตกใจและตัวเริ่มจมลง เขาตะโกนว่า “พระองค์เจ้าข้า ช่วยข้าพเจ้าด้วย!!”

31 พระเยซูทรงยื่นพระหัตถ์จับเขาไว้ได้ทันที พระเยซูตรัสว่า “เจ้ามีความเชื่อน้อยนิด เจ้าสงสัยทำไมกัน?”
32 เมื่อทั้งสองขึ้นเรือแล้ว ลมที่พัดอยู่ก็สงบลง
33 ศิษย์ที่อยู่ในเรือก็ก้มลงกราบนมัสการพระเยซู พูดกันว่า “พระองค์ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้าอย่างแน่นอน!”

การรักษาโรคที่เยนเนซาเรท
34เมื่อข้ามฟากไป พวกเขาก็มาถึงฝั่งที่แคว้นเยนเนซาเรธ
35 พอประชาชนที่นั่นจำพระเยซูได้ ก็ส่งข่าวไปบอกคนอื่น ๆ แถบนั้นว่า พระเยซูเสด็จมา  และพวกเขาก็พาคนเจ็บป่วยมาหาพระองค์ 
36 พวกเขาทูลขอเพียงแตะชายเสื้อคลุมของพระองค์  แล้วทุกคนที่แตะก็หายป่วย (กันดารวิถี 15:38-39)

เรื่องการสั่งตัดหัวท่านยอห์นผู้ให้บัพติศมามีบันทึกในมาระโก 6:14-29 และลูกา 9:7-9 ด้วย เฮโรดที่ออกคำสั่งผู้นี้ คือ เฮโรด แอนทิพาส ผู้ปกครองแคว้นกาลิลี  ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ปกครองสี่คน (ลูกชายสี่คนของเฮโรดมหาราชคนที่สร้างพระวิหาร)ที่โรมส่งมา  ในข้อ 9 มัทธิวเรียกเฮโรดว่า เป็นกษัตริย์
14:1-2  เฮโรดผู้นี้ สนใจ อยากพบพระเยซูมาก เพราะเขาได้สั่งประหารท่านยอห์นผู้ให้บัพติศมา และเขาสรุปเอาเองว่า พระเยซูเป็นยอห์นคืนชีพมา… เหตุผลคือ เขาได้ข่าวมาว่า พระเยซูทรงทำการอัศจรรย์มากมาย  ที่เขาอยากพบพระเยซูอาจเป็นเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นไม่นานมานี้  นั่นคือ การที่เขาสั่งประหารท่านยอห์นจากปากของตัวเอง จากนั้นมัทธิวได้ย้อนเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวังของเฮโรด
14:3-8 เรื่องของเฮโรเดียสค่อนข้างสับสน  เธอเป็นลูกสาวของลูกชายเฮโรดมหาราช และแต่งงานกับฟิลิปน้องชายเฮโรดซึ่งเป็นเหมือนน้าชายของเธอ      แต่ก็ถูกเฮโรดแอนทิพาส น้าชายคนพี่ชวนมาแต่งงานกับเขา สำหรับยิวแล้วเป็นการผิดทั้งเรื่องการแต่งงานระหว่างญาติใกล้ชิด และยังเป็นขู้อีกด้วย ยอห์นจึงเตือนเฮโรด ตรงไปตรงมา เฮโรดไม่พอใจแต่ก็ยังรั้งตัวเองไว้ เพราะกลัวไม่เป็นที่พอใจของประชาชนที่นิยมท่านยอห์น  พวกเขาเห็นว่าท่านยอห์นเป็นผู้เผยพระดำรัสที่เพิ่งมาปรากฏตัวหลังจากที่พระเจ้าไม่ได้ส่งผู้รับใช้อย่างนี้มานานหลายร้อยปี 

สิ่งที่เฮโรดทำได้คือการสั่งจำคุกยอห์น ซึ่งน่าจะเป็นการยุยงจากนางเฮโรเดียสด้วย  จากที่มาระโกบันทึกเอาไว้ พอจะประมาณได้ว่าเป็นอย่างนี้ ที่จริงเธอถึงขนาดต้องการ ฆ่าท่านยอห์น อาฆาตท่านมาก ดูสิว่า ผู้หญิงคนนี้น่ากลัวขนาดไหน  
วันเกิดของเฮโรด ก็ต้องมีงานเลี้ยง มีผู้ชายเยอะก็ต้องมีผู้หญิงเต้นรำ ซาโลเมคือสาวน้อยที่เป็นลูกสาวนางเฮโรเดียสกับฟีลิป เท่ากับเป็นหลานสาวของเฮโรด ก็มาเต้นรำทำให้ทั้งเฮโรดและแขกเหรื่อพอใจเหลือเกิน ชมกันทั้งงาน  เฮโรดก็ทั้งเมา ทั้งบันเทิง อดไม่ได้ที่จะอวดอ้างในงานว่าจะให้ทุกอย่างที่ต้องการ ถึงครึ่งอาณาจักรที่ครองอยู่ 

ซาโลเมก็เป็นลูกแสนดี ถามท่านแม่ แม่ได้ทีให้ขอหัวท่านยอห์น   … เห็นความโหดของทั้งแม่และลูกคู่นี้ไหม? อะไรทำให้ทั้งสองกล้าได้ขนาดนี้ ?

14:12 ด้วยความโศกเศร้าอย่างมาก พวกเศิษย์ของท่านยอห์นมาขอศพท่านไปเก็บไว้ในถ้ำ (มาระโก 6:29 )  เป็นศพที่ไร้ศีรษะ  นี่คือจุดจบของท่านยอห์น ผู้ที่พระเจ้าทรงส่งมาเตรียมทางเพื่อพระเมสสิยาห์  การตายเช่นนี้ เป็นการตายเพราะท่านกล้าที่จะพูดเพื่อให้เฮโรดไม่ทำสิ่งที่ผิด แต่แล้ว ก็ต้องจบชีวิตของท่าน 

ระหว่างสองเหตุการณ์?
14:13 เชื่อว่า พระเยซูทรงทราบเรื่องนี้ก่อนที่ศิษย์จะมาทูลรายงานอยู่แล้ว  และพระองค์ทรงรู้สึกสะเทือนพระทัย ไม่อาจที่จะอยู่กับผู้คนได้  การที่คนของพระเจ้าถูกฆ่าโดยคนทรามเช่นนี้ เป็นสิ่งที่พระเจ้าเองทรงรู้สึก (แบบที่เรามนุษย์ไม่อาจเข้าใจได้
สดุดี 116:15 กล่าวว่า ความตายของวิสุทธิชนของพระยาห์เวห์มีค่ายิ่งในสายพระเนตรของพระองค์) พระองค์ทรงแยกไปจากผู้คนเพื่อ ไปอยู่ตามลำพังกับพระบิดา  ทรงลงเรือไป แต่มีบางคนเห็นจึงพากันบอกต่อ  ในช่วงเวลาอย่างนั้น ประชาชนก็ไม่ได้สนใจอะไร พวกเขาต้องการพบพระองค์ ต้องการความช่วยเหลือ  พวกเขาถึงขนาดว่า ไปรอเลยว่า พระองค์จะขึ้นฝั่งตรงไหน
14:14  ถึงจะสะเทือนพระทัย และปรารถนาจะอยู่ผู้เดียวขนาดไหน เมื่อทรงขึ้นฝั่งมา พระองค์ก็ทรงเห็นความทุกข์อยู่ข้างหน้า  ก็ทรงเมตตา สงสาร และทรงรักษาพวกเขาทันที
และเมื่อเราดูในข้อต่อไป พบว่า พระองค์ทรงใช้เวลาอยู่กับพวกเขานานมาก 

งานเลี้ยงมากกว่าห้าพันคน
14:15-16   คนที่หายโรค  คนที่ตื่นเต้นกับชีวิตใหม่ที่มองเห็น คนเดินได้  คนที่ได้ยิน คนที่พูดได้  คนที่พามาเห็นการอัศจรรย์  พวกเขายังไม่ได้อยากไปไหน แต่ขอฟังพระองค์ผู้ทรงทำการยิ่งใหญ่นี้ บอกเรื่องของแผ่นดินของพระเจ้าอย่างที่พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อน พวกเขาอยู่จนเย็น  ลืมไปว่าตัวเองออกมาไกลบ้านมาก  ศิษย์ของพระเยซูเริ่มกังวลเพราะคนจำนวนมากเหล่านี้ยังไม่ได้กินอะไรเลย  เขาเสนอพระเยซูว่า ปล่อยให้ประชาชนกลับบ้านได้แล้ว เพราะจะได้ไปหาอาหารตามทาง
แต่พระเยซูกลับทรงให้พวกศิษย์ คิดหาทางเลี้ยงอาหารเขา แทนที่จะปล่อยประชาชนไปอย่างหิวโหย พระเยซูไม่ทรงทำเช่นนั้น แต่ทรงสั่งพวกศิษย์ให้ทำในสิ่งที่พวกเขาคิดว่าเป็นไปไม่ได้
14:17-21 จะเป็นไปได้อย่างไรในเมื่อมีแค่ขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว เป็นไปได้เมื่อพระเยซูได้รับขนมปังกับปลาไม่กี่ชิ้น  พระองค์ทรงหยิบมันขึ้นขอบคุณพระบิดา จากนั้นก็ทรงหักขนมปัง และทรงยื่นปลาให้พวกศิษย์
ทรงทำไปเรื่อย ๆ ราวกับว่า ทุกสิ่งออกมาจากพระหัตถ์ที่เป็นเครื่องผลิตอาหาร!! จนกระทั่งทุกคนได้กินจนอิ่ม ชาย 5,000 คนพร้อมผู้หญิงและเด็ก
เราก็คงต้องเดาว่าน่าจะเกินหนึ่งหมื่นคน  ครอบครัวหนึ่ง ๆ น่าจะมีเด็กไม่ต่ำกว่าสองหรือสามคนมาด้วย 

พายุท้าทายความเข้าใจ
14:22- 33 เราจะได้ยินคำเทศนาที่บอกว่า พวกศิษย์กำลังเจอลมแรง  เรือต้านลมอยู่ พระเยซูก็เสด็จเดินบนน้ำมาหาพวกเขา  พวกเขาตกใจประมาณไปเองว่า เป็นผี  แต่เมื่อเปโตรมองพระเยซูเขาขอเดินแบบพระองค์บ้าง เขาก็เดินบนน้ำได้ แต่เมื่อเห็นคลื่นลมแรง เขาก็ตกใจ เหมือนกับเราที่เจอ ไม่ว่าจะเป็นพายุในการทำงาน สุขภาพ ครอบครัว ฯลฯ ดังนั้น ในชีวิตของเรา  เราต้องยึดมั่นในพระเจ้าไม่ว่าพายุของชีวิตจะมาเพียงไหน … และเมื่อพลาด ก็ขอพระเจ้าช่วย เราต้องมีความเชื่อให้มาก 
แต่ตอนนี้ เราขอมาโฟกัสที่ข้อสรุปของศิษย์ 
สำหรับพระคัมภีร์ตอนนี้ที่มัทธิวได้บันทึกไว้ให้เรา  อย่างหนึ่งที่ชัดเจนทำให้พวกศิษย์สรุปว่า พระเยซูทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า
เป็นเพราะอะไร ทำไมการดำเนินบนน้ำของพระเยซูทำให้พวกเขาสรุปอย่างนั้น?
…​เพราะพระเจ้าเท่านั้นที่ทรงมีอำนาจเหนือธรรมชาติได้แบบนี้
และยังมีข้อพระคำที่พวกเขาน่าจะเคยอ่านมาแล้ว
พระองค์แต่ผู้เดียวที่ทรงคลี่ฟ้าสวรรค์ออกและทรงย่ำเหนือคลื่นทะเล โยบ 9:8  พระมรรคาของพระองค์ผ่านทะเลทางของพระองค์ผ่านห้วงน้ำหลากแม้ไม่เห็นรอยพระบาทของพระองค์ สดุดี 77:19

การดำเนินบนน้ำของพระเยซูจึงพิสูจน์ให้พวกเขารู้ว่า ทรงเป็นพระเจ้าแน่นอน  จากข้อสรุปของเขาทำให้เรารู้ว่า ก่อนหน้านี้ พวกเขาน่าจะคิดว่า พระองค์ทรงเป็นผู้เผยพระดำรัสอย่างท่านยอห์น  พวกเขาประเมินพระองค์ต่ำกว่าความเป็นจริง  แม้พระองค์จะทรงบอกพวกเขา ก็ยังมีบางคนสงสัยอยู่  ต่อมาในมัทธิว 16 เราจะเห็นว่า เปโตรยอมรับว่า พระองค์ทรงเป็นพระเมสสิยาห์ พระผู้ที่พระเจ้าทรงเจิมมาเพื่อช่วยโลกให้รอด  แต่… ก็ยังเป็นพระเมสสิยาห์ พระบุตรของพระเจ้าแบบที่พวกเขาเข้าใจไปเองว่า จะทรงเป็นนักรบที่ปลดปล่อยเขาจากโรมซึ่งครอบครองอิสราเอลในขณะนั้น

การรักษาโรคที่เยนเนซาเรท
14:34-36 พวกเขาข้ามฟากไปถึงแคว้นเยนเนซาเรธซึ่งเป็นเขตของเฮโรด แอนทีพาสที่สั่งประหารยอห์น  ในหนังสือยอห์น 6:21 กล่าวว่า หลังจากที่ขึ้นเรือไปแล้ว เรือก็ไปถึงฝั่งทันทีเลย
เป็นอัศจรรย์ซ้อนอัศจรรย์   เขตแดนนี้  อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองคาเปอรนาอุม 
ผู้คนต่างมาหาพระองค์ และพวกเขาขอเพียงแตะชายเสื้อคลุมของพระองค์  แค่นั้นพวกเขาก็หายป่วย. ที่น่าสนใจคือ ความเชื่อของประชาชนนั้น ช่างเต็มล้น มากมาย เมื่อเปรียบเทียบกับศิษย์ของพระองค์ในเช้ามืดวันนั้น
เราจะเห็นการใช้ชีวิตของพระเยซูในช่วงนี้ว่า พระองค์ทั้งทรงอยู่กับศิษย์อย่างใกล้ชิด และพระองค์ก็ทรงอยู่กับประชาชน แต่พระองค์ไม่เคยห่างหายไปจากพระพักตร์พระบิดาและทรงอยู่กันตามลำพังเสมอ

มัทธิว 14
1* มาระโก 6:14-29
3* ลูกา 3:19-20
4* เลวีนิติ 18:16; 20:21
5* ลูกา 20:6
13* ยอห์น 6:1-2
14* มาระโก 6:36
15* ลูกา 9:12

19* มัทธิว 15:36; 26:26
23* มาระโก 6:46; ยอห์น 6:16
26* โยบ 9:8
27* กิจการ 23:11; 27:22, 25,36
31* มัทธิว6:30; 8:26
33* สดุดี 2:7 
34* มาระโก 6:53
36* มาระโก 6: 5:24-34; ลูกา 6:19

จินตภาพเรื่อง โยชูวาผู้เป็นหัวหน้าปุโรหิต 
1 แล้วทูตสวรรค์ก็แสดงให้ข้าพเจ้าได้เห็นปุโรหิตใหญ่คือท่านโยชูวา ยืนอยู่ต่อหน้าทูตสวรรค์ขององค์พระยาห์เวห์ พร้อมกับซาตานยืนอยู่ข้างขวาของท่านเพื่อกล่าวหาท่าน 
2 และพระยาห์เวห์ตรัสกับซาตานว่า “โอซาตาน! พระยาห์เวห์ทรงตำหนิเจ้าอยู่ ให้พระยาห์เวห์ผู้ทรงเลือกนครเยรูซาเล็มทรงตำหนิเจ้า!  ชายผู้นี้เป็นท่อนไม้ที่ลุกเป็นไฟซึ่งถูกดึงออกมาจากกองไฟมิใช่หรือ?”
3 เวลานั้นโยชูวาสวมเสื้อผ้าที่โสโครกในขณะที่ท่านยืนอยู่ต่อหน้าทูตสวรรค์
4 ดังนั้นทูตสวรรค์จึงกล่าวแก่คนที่ยืนเบื้องหน้าท่านว่า “จงถอดเสื้อสกปรกของเขาออกเสีย” แล้วท่านกล่าวแก่โยชูวาว่า “ดูสิ เราได้นำความบาปของเจ้าออกไปแล้ว  และเราจะสวมเสื้อผ้าบริสุทธิ์ให้เจ้า”
5 แล้วข้าพเจ้ากล่าวว่า “ให้พวกเขาสวมผ้าโพกศีรษะที่สะอาดให้ท่านด้วย” ดังนั้นจึงมีผ้าโพกศีรษะสะอาดมาสวมศีรษะให้ท่าน และพวกเขาก็สวมเสื้อผ้าให้ท่าน โดยที่ทูตสวรรค์ของพระเจ้ายืนอยู่ที่นั่น 

ผู้เป็นกิ่งจะเสด็จมา
6 แล้วทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์สั่งโยชูวาดังนี้
7 “พระยาห์เวห์องค์จอมทัพตรัสดังนี้ว่า ‘หากเจ้าเดินในทางของเรา และรักษาคำสอนของเรา เจ้าก็จะได้ปกครองพระนิเวศของเรา และยังจะดูแลลานพระนิเวศด้วย และเราจะให้เจ้ามีตำแหน่งร่วมกับคนเหล่านั้นที่ยืนอยู่ตรงนี้
8 บัดนี้ จงฟังเรา โอ โยชูวาผู้เป็นมหาปุโรหิต ทั้งเจ้าและผู้ร่วมงานที่นั่งอยู่ตรงหน้าเจ้า พวกเจ้าเป็นหมายสำคัญสำหรับอนาคต เพราะดูเถิด เรากำลังจะนำผู้รับใช้ของเรามา ท่านคือ “ผู้ที่เป็นกิ่ง”
_{2 ซามูเอล 7:12,13; อิสยาห์ 4:2; 11:1; เยเรมีย์ 23:5; 33:15; เศคาริยาห์ 6:12}
9 ดูหินที่เราได้ตั้งไว้ต่อหน้าโยชูวา บนหินนั้นมีดวงตาเจ็ดดวง  ดูเถิด  เราจะสลักคำจารึกไว้บนหินก้อนนั้น พระยาห์เวห์องค์จอมทัพทรงประกาศ และเราจะกำจัดความผิดบาปของแผ่นดินนี้ภายในวันเดียว 
10 “ในวันนั้น” พระยาห์เวห์องค์จอมทัพทรงประกาศ “พวกเจ้าแต่ละคนจะเชิญเพื่อนบ้านมานั่งใต้ร่มเถาองุ่นและต้นมะเดื่อของตนเอง”

จินตภาพเรื่อง โยชูวาผู้เป็นหัวหน้าปุโรหิต
สามจินตภาพที่ผ่านมา เป็นการเน้นที่เยรูซาเล็มให้เป็นศูนย์กลางแห่งการนมัสการพระเจ้าบนโลกนี้  จะมีคนเป็นจำนวนมากเข้ามานมัสการพระเจ้าด้วยกัน  ศัตรูของพระเจ้าจะถูกกันออกไป  ส่วนจินตภาพสองภาพต่อไปเป็นเรื่องของการที่พระเจ้าทรงจัดการกับตัวบุคคล ท่านโยชูวาและทุกคนที่อยู่ในจินตภาพของเศคาริยาห์นี้ เป็นหมายสำคัญสำหรับอนาคต (ข้อ  8)  นี่หมายความอย่างไร?
พระเจ้าเคยสั่งให้อิสราเอลเป็นอาณาจักรแห่งปุโรหิต และเป็นชนชาติบริสุทธิ์สำหรับพระเจ้า (อพยพ 19:6)
ท่านโยชูวาในบทนี้ กำลังเป็นตัวแทนของอิสราเอลที่ซาตานยินดีมากที่จะกล่าวหาเต็มที่ (ทุกปี ปุโรหิตจะนำบาปของคนทั้งชาติมาต่อพระพักตร์พระเจ้าในวันแห่งการลบบาป )  
3:1 ทูตสวรรค์ก็ให้เศคาริยาห์ได้เห็นปุโรหิตใหญ่ในสภาพที่สกปรกไม่น่าดูเลย ขณะเดียวกันก็มีซาตานซึ่งเป็นผู้กล่าวหา หรือผู้ต่อสู้ยืนอยู่เพื่อทำหน้าที่อันเชี่ยวชาญของตน การยืนอยู่ข้างขวาของจำเลยเป็นประเพณีปฏิบัติในศาล   ปุโรหิตโยชูวาท่านนี้ เป็นลูกชายของเยโฮซาดัก ซึ่งกล่าวถึงในฮักกัย 1:1   และเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในพระวิหารซึ่งเป็นที่ปุโรหิตทำหน้าที่ของพวกเขา  
3:2
พระเจ้าทรงตำหนิซาตานสองครั้ง ซึ่งมีความหมายว่าตำหนิอย่างรุนแรง  พระเจ้าทรงบอกว่าพระองค์เองที่ทรงดึงท่านออกมาจากกองไฟ เป็นภาพของพระคุณพระเจ้าที่ช่วยให้รอด และชำระให้สะอาดด้วยพระองค์เอง  พระองค์ทรงนำอิสราเอลออกมาจากบาบิโลน พระองค์ยังทรงรักษาเชื้อชาติอิสราเอลนี้ไว้  พระเจ้าทรงเข้ามาแทรกเหตุการณ์ร้าย ทรงเป็นผู้แก้ไขเหตุการณ์ต่าง ๆ ด้วยพระองค์เอง 
3:3
สภาพของท่านโยชูวานี้ สกปรกมากจนไม่สมควรที่จะเป็นปุโรหิต  ในภาษาเดิมมีความหมายเหมือนว่าท่านเต็มด้วยอุจจาระทั้งตัว  และท่านยืนต่อหน้าทูตสวรรค์  แต่ขณะนั้นคงทำหน้าที่ปุโรหิตอยู่อย่างไม่สมควร  และพระเจ้าทรงออกคำสั่งด้วยพระองค์เอง  และจากข้อสี่เราจะเห็นว่า ความสกปรกนั้นก็คือบาปนั่นเอง 
3:4
ทูตสวรรค์เองให้คนที่อยู่ตรงนั้นถอดเสื้อสกปรกออก และทูตสวรรค์กล่าวชัดว่า เอาบาปออกไปหมดแล้ว แล้วจะสวมเสื้อบริสุทธิ์ให้
3:5
นอกจากนั้นมีผ้าโพกศีรษะที่สะอาดให้ด้วย …ปกติแล้วผ้าโพกจะมีแผ่นทองคำเขียนติดไว้ด้านหน้า  ว่า “บริสุทธิ์แด่องค์พระผู้เป็นเจ้า” (อพยพ 28:36) พระเจ้าเองทรงเป็นผู้ที่ทำให้โยชูวาหรืออิสราเอลเปลี่ยนแปลงจากการตกในความบาปไปสู่ความบริสุทธิ์ 
เราจะเห็นว่า พระเจ้าเท่านั้นที่ทรงเป็นผู้จัดการให้เกิดการชำระให้สะอาด เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจากพระเจ้าไม่ได้เกิดจากโยชูวาที่ไปล้างออกเอง
การชำระโยชูวาครั้งนี้ เป็นสัญญาณบอกถึงการที่พระเจ้าทรงชำระประชากรของพระองค์ผ่านพระเมสสิยาห์ที่มาจากวงศ์วานดาวิด (3:1-30)

ผู้เป็นกิ่งจะเสด็จมา
3:6
จากนั้นทูตสวรรค์ก็ออกคำสั่งที่สำคัญ ท่านทูตสวรรค์องค์นี้ เป็นทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ มีความหมายแบบเดียวกันกับในข้อ 1:11
3:7
การเดินในทางของเราคือการทำตาม และรักษาคำของพระองค์คือรับใช้อย่างเอาใจใส่ ระมัดระวัง 
ท่านโยชูวาจะได้ทั้งปกครองพระวิหาร  ดูแลลานพระวิหาร จะได้อยู่กับเหล่าทูตสวรรค์  การที่ท่านโยชูวาได้รับการชำระและหน้าที่เหล่านี้ กำลังหมายถึงเวลาที่พระเมสสิยาห์กำลังจะมา 

3:8
ผู้เป็นเป็นกิ่งท่านนี้ คือพระเมสสิยาห์นั่นเอง พระองค์ทรงถูกเรียกว่า เป็นผู้รับใช้ของพระเจ้า (อิสยาห์ 53:11)
ที่เรียกว่า พระองค์ทรงเป็นกิ่งนั้นคือ พระองค์เป็นผู้ที่แตกออกมาจากวงศ์วานของเจสซี (บิดาของกษัตริย์ดาวิด) ทรงเป็นเหมือนหน่อที่แตกขึ้นมา 
การที่โยชูวาและผู้ร่วมงานเป็นหมายสำคัญในอนาคตที่พระเจ้าทรงเตรียมไว้  นั่นคือ ระบบการเป็นปุโรหิตของพระเจ้าจะยังคงอยู่ต่อไป เพราะพระเจ้าทรงประสงค์ที่จะทำตามพระสัญญาของพระองค์ 

3:9
ปุโรหิตโยชูวา มีหินตั้งตรงหน้าท่าน เป็นสัญลักษณ์ว่าท่านมีสิทธิอำนาจในฐานะปุโรหิตที่พระเจ้าทรงแต่งตั้ง
ดวงตาเจ็ดดวงมีความหมายถึงการที่พระเจ้าทรงรู้ทุกกอย่างและการปกครองทั้งสิ้น ทุกอณูของเอกภพ (4:10) เป็นพระสัญญาแห่งพลังแห่งพระวิญญาณที่จะประทับอยู่ด้วย (อิสยาห์ 11:2)
การจารึกบนหินเป็นสิ่งที่ทำกันในตะวันออกกลางโบราณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบน ศิลามุมเอก  และศิลามุมเอกนี้มีความหมายถึงพระเจ้าและพระเมสสิยาห์ในพระคัมภีร์  (สดุดี 118:22)
ศิลามุมเอกนั้นเคยเป็นศิลาที่คนอิสราเอลจะเข้าไปหลบภัย (อิสยาห์ 28:16 ) แต่ต่อมากลับเป็นหินที่ทำให้อิสราเอลสะดุด (มัทธิว 21:42) ต่อมาศิลามุมเอกก็เป็นดั่งเสาหลักของคริสตจักร (เอเฟซัส 2:19-22) ในอนาคต ศิลามุมเอกจะทำลายชาติต่าง ๆ ที่ต่อสู้พระองค์ (ดาเนียล 2:35,45)
เศคาริยาห์ 3:8-9 นี้ กล่าวถึงเหตุการณ์ในอนาคตอันเดียวกันกับ 13:1

3:10
ภาพขององุ่น และมะเดื่อ มีความหมายถึงความสงบสุขในแผ่นดินของพระเจ้าในยุคที่พระเมสสิยาห์จะทรงครอบครอง อิสราเอลจะเชิญเพื่อนบ้านของพวกเขา(คนต่างชาติที่เชื่อพระเมสสิยาห์) มาชื่นชมกับสันติสุขและความอุดมสมบูรณ์  เวลาช่วงที่พระเมสสิยาห์ทรงครองนั้น ผลของการสาปแช่งเพราะมนุษย์ทำบาปจะถูกทำลายไปสิ้น  สวรรค์อย่างเอเดนที่หายไปนั้นจะได้รับกลับคืนมา 

เศคาริยาห์ 3
1* ฮักกัย 1:1; สดุดี 109:6
2* ยูดา 9; โรม 8:33; อาโมส 4:11
3* อิสยาห์ 64:6
4* อิสยาห์ 61:10

5* อพยพ 29:6
7* เลวีนิติ 8:35; เฉลยธรรมบัญญัติ 17:9; 12; เศคาริยาห์ 3:4
8* สดุดี 71:7; อิสยาห์ 42:1; 11:1; 53:2
9* เศคาริยาห์ 4:10; สดุดี 118:22; เยเรมีย์ 31:34; 50:20
10* ; อิสยาห์ 36:16

จินตภาพเรื่องสายดิ่งวัด
1 แล้วข้าพเจ้าก็เงยหน้าขึ้นเห็นชายคนหนึ่งพร้อมกับสายวัดในมือ (เอเสเคียล 40:1–4)
2 ข้าพเจ้าถามว่า “ท่านกำลังจะไปไหน?” เขาตอบว่า “เรากำลังไปวัดขนาดความกว้างยาวของนครเยรูซาเล็ม”
3 แล้วทูตสวรรค์ผู้ที่กำลังพูดกับข้าพเจ้าก็ออกไป และมีทูตสวรรค์อีกท่านหนึ่งออกมาพบทูตท่านนั้น 
4 กล่าวกับท่านว่า “จงวิ่งไปและบอกชายหนุ่มคนนั้นว่า ‘นครเยรูซาเล็มจะกลายเป็นเมืองที่ไม่มีกำแพง เป็นเพราะมีประชากรมากมายรวมทั้งฝูงสัตว์ในเมือง 
5 เพราะเราเองจะเป็นกำแพงเพลิงโดยรอบเมือง พระยาห์เวห์ทรงประกาศ และเราจะเป็นสง่าราศีในเมืองนั้น’ ”  

ความยินดีของศิโยนและชาติต่าง ๆ ในอนาคต
โฮเชยา 3:1-5 
6“ลุกขึ้น! จงลุกขึ้น! จงหนีออกจากแผ่นดินทิศเหนือ” พระยาห์เวห์ทรงประกาศ  “เพราะเราได้ทำให้พวกเจ้ากระจัดกระจายไปราวกับลมทั้งสี่ทิศแห่งฟ้าสวรรค์” พระยาห์เวห์ทรงประกาศ  
7“ลุกขึ้นเถิด ศิโยนเอ๋ย! เจ้าทั้งหลายที่ไปอาศัยอยู่กับลูกสาวแห่งบาบิโลน”
8 เพราะพระยาห์เวห์องค์จอมทัพตรัสดังนี้ว่า “หลังจากที่พระองค์ประทานเกียรติแก่เราหรือ เพื่อพระเกียรติสิริของพระองค์ พระองค์ทรงใช้เรามายังชาติต่าง ๆ ที่ปล้นเจ้า  และทรงใช้เรามาต่อสู้กับชาติต่าง ๆ   ที่มาปล้นเจ้า เพราะใครก็ตามที่แตะต้องเจ้าเท่ากับเขากำลังกำลังแตะต้องแก้วตาของเรา  
9 เราจะยกมือของเราโบกเหนือพวกเขา เพื่อว่าเขาจะได้ถูกปล้นโดยข้ารับใช้ของพวกเขาเอง แล้วพวกเขาจะรู้ว่า  พระยาห์เวห์องค์จอมทัพทรงส่งเรามา  

10 ลูกสาวแห่งศิโยนเอ๋ย จงโห่ร้องด้วยความยินดี เพราะเรากำลังจะมาอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า” พระยาห์เวห์ทรงประกาศ
11ในวันนั้น ชาติหลายชาติจะเข้ามาผูกพันกับพระยาห์เวห์  แล้วพวกเขาจะเข้ามาเป็นประชากรของเรา เราจะอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่า พระยาห์เวห์องค์จอมทัพทรงส่งเรามาให้เจ้า
12 และพระยาห์เวห์ ทรงยึดครองยูดาห์ในฐานะส่วนหนึ่งของพระองค์ในแผ่นดินบริสุทธิ์ และพระองค์จะทรงเลือกเยรูซาเล็มอีกครั้ง 
13 ประชากรทั้งหลายเอ๋ย  จงนิ่งสงบต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ทรงเร้าให้พระองค์เองลุกขึ้นจากที่ประทับอันบริสุทธิ์แล้ว

เบื้องหลังเศคาริยาห์…
เนื้อหา ส่วนใหญ่เป็นเรื่องของความหวัง และการหนุนใจถึงพระเมสสิยาห์ องค์กษัตริย์ที่จะเสด็จมา
เศคาริยาห์ กล่าวถึงการเสด็จมาครั้งที่หนึ่ง และครั้งที่สองของพระเยซูมากกว่าผู้เผยพระดำรัสน้อย อีกสิบเอ็ดท่านรวมกัน
ดังนั้นจะมีสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว และจะมีสิ่งที่พวกเราต้องรอจนกว่าจะเกิดขึ้น แต่สำหรับเรายุคนี้ มีหลายสิ่งกำลังเกิดขึ้นให้เห็นกับตา
ชื่อของเศคาริยาห์ แปลว่า พระเจ้าทรงจำ  มาจากฮีบรูว่า ซาคาร์ זָכַר  แปลว่า จำ ซึ่งมีความหมายเป็นสัญญลักษณ์ว่า พระเจ้าทรงจำพันธสัญญา และพระสัญญาของพระองค์ เป็นชื่อที่ใช้กันมาก เพื่อสะท้อนให้เห็นความหวังและมั่นใจว่า พระเจ้าทรงใส่พระทัยคนของพระองค์
ใน 2:4 ทูตสวรรค์เรียกเขาว่า ชายหนุ่ม แสดงว่า เขายังอายุน้อย

เศคาริยาห์เผยพระวจนะหลังจากคนอิสราเอลกลับมาจากการเป็นเชลยในบาบิโลน  เขาหนุนใจให้อิสราเอลสร้างพระวิหารในเยรูซาเล็มเหมือนกับฮักกัย ทั้งสองรับใช้พระเจ้าในเวลาเดียวกัน ประมาณ 520 ปีก่อนคริสตศักราช   แตกต่างที่ว่า เศคาริยาห์เห็นจินตภาพในยามกลางคืนแปดเรื่อง ที่เล่าเรื่องปัจจุบันและอนาคตของพวกเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
พระเมสสิยาห์ที่กำลังเสด็จมา 
หนังสือเศคาริยาห์นี้ ถูกอ้างถึงโดยพระคัมภีร์ใหม่มากกว่าหนังสือเล่มใด ๆ ถึง 40 ครั้ง
พระเยซูได้ตรัสถึงเขาว่า เขาถูกฆาตกรรม ระหว่างพระวิหารกับแท่นบูชา ในมัทธิว 23:35 โดยที่เราไม่ทราบเหตุผล เพราะในหนังสือเล่มนี้ เราเห็นแต่คำที่จะหนุนใจให้ผู้คนกลับมาหาพระเจ้า ให้รอคอยวันที่พระเมสสิยาห์จะทรงครองโลกอย่างสันติ

กลับมาหาพระเจ้า แล้วจะทรงกลับมาหาเจ้า
(เยเรมีย์ 3:11–25; โฮเชยา 14:1–3)
1 ในเดือนแปด ปีที่สองแห่งรัชกาลกษัตริย์ดาริอัส  มีพระดำรัสของพระยาห์เวห์มายังผู้เผยพระดำรัสเศคาริยาห์บุตรชาย เบเรคิยาห์ผู้เป็นบุตรอิดโดดังนี้ _{(ชื่อของทั้งสามรวมกันคือ พระเจ้าทรงจำพระสัญญาในเวลาของพระองค์)}
2“พระยาห์เวห์ทรงกริ้วบรรพบุรุษของเจ้า 
3 ดังนั้น จงบอกประชาชนว่า พระยาห์เวห์องค์จอมทัพตรัสดังนี้ ‘จงกลับมาหาเรา พระยาห์เวห์องค์จอมทัพทรงประกาศ .. และเราจะกลับไปหาเจ้า’ พระยาห์เวห์องค์จอมทัพตรัสดังนั้น 
4 อย่าทำตัวเหมือนบรรพบุรุษของพวกเจ้า ซึ่งผู้เผยพระดำรัสในอดีตเคยแจ้งว่า นี้คือสิ่งที่พระยาห์เวห์องค์จอมทัพตรัสไว้
‘จงหันจากทางชั่ว และการกระทำที่ชั่วร้ายของพวกเจ้า’  แต่พวกเขาไม่ฟัง ไม่ใส่ใจเราเลย พระยาห์เวห์ทรงประกาศ 
5 เวลานี้ บรรพบุรุษของเจ้าอยู่ที่ไหนกัน? และผู้เผยพระดำรัสล่ะ พวกเขามีชีวิตยืนยาวตลอดไปหรือ? 
6 แต่คำและกฎเกณฑ์ของเราซึ่งเราบัญชาเหล่าผู้เผยพระดำรัสซึ่งเป็นผู้รับใช้ของเรา ก็เกิดขึ้นจริงกับบรรพบุรุษของเจ้ามิใช่หรือ?  พวกเขาสำนึกผิดกลับใจและกล่าวว่า
“ก็เป็นอย่างที่พระยาห์เวห์องค์จอมทัพทรงประสงค์ที่จะทรงกระทำต่อพวกเราอย่างสาสม กับหนทางและการกระทำของเรา ..  พระองค์ได้ทรงกระทำอย่างนั้นต่อเรา”

จินตภาพเรื่องทหารม้า 
7 ในวันที่ยี่สิบสี่ เดือนที่สิบเอ็ด คือเดือชืชบัท  เป็นปีที่สองของรัชกาลดาริอัส   มีพระดำรัสของพระยาห์เวห์มายังผู้กล่าวพระคำเศคาริยาห์บุตรชาย เบเรคิยาห์ผู้เป็นบุตรอิดโด 
8 เวลากลางคืน ข้าพเจ้าเห็นบุรุษผู้หนึ่ง ขี่ม้าสีแดง เขายืนอยู่ท่ามกลางต้นเมอร์เทิลในหุบเขา และด้านหลังของเขามีม้าสีแดง น้ำตาลส้ม และขาว
9 “โอ.. ท่านเจ้าข้า สิ่งเหล่านี้คืออะไรหรือ?” แล้วทูตสวรรค์ที่สนทนากับข้าพเจ้าตอบว่า “เราจะแสดงให้ท่านเห็นว่า เหล่านี้คืออะไร”
10 แล้วบุรุษผู้ที่ยืนท่ามกลางต้นเมอร์เทิลจึงอธิบายว่า “พวกเขาเหล่านี้คือผู้ที่พระยาห์เวห์ได้ส่งลงมาลาดตระเวนทั่วแผ่นดินโลก”
11 ผู้ที่ขี่ม้าได้ตอบทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ผู้ยืนอยู่ท่ามกลางต้นเมอร์เทิลว่า “เราได้ลาดตระเวนไปทั่วแผ่นดินโลก และดูเถิด  ทั่วทั้งโลกอยู่ในสถานะพักผ่อนอย่างสงบสุข”
12 แล้วทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์กล่าวว่า “โอ พระยาห์เวห์องค์จอมทัพ นานเท่าไรที่พระองค์จะยังคงรั้งพระเมตตาจากเยรูซาเล็ม และเมืองต่าง ๆในยูดาห์ซึ่งพระองค์ทรงกริ้วมาถึง 70 ปี ?

13 แล้วพระยาห์เวห์ได้ตรัสตอบทูตสวรรค์ที่กำลังสนทนากับข้าพเจ้า ด้วยพระดำรัสที่อ่อนโยน และปลอบประโลมใจ
14 แล้วทูตสวรรค์ที่สนทนากับข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า “จงประกาศคำต่อไป นี่เป็นพระดำรัสของพระยาห์เวห์องค์จอมทัพ
‘เราหวงแหนเยรูซาเล็มและศิโยนยิ่งนัก 
15 แต่เราโกรธเกรี้ยวกับชาติต่าง ๆ ที่ ต่างรู้สึกไม่เกรงกลัวเรา เพราะเมื่อเราโกรธหน่อยเดียว แต่ชาติต่าง ๆ ก็กลับทำร้ายพวกเขาด้วยความคิดชั่วเกินขนาด’
16 ดังนั้น พระยาห์เวห์จึงตรัสว่า ‘เราจะกลับมาหาเยรูซาเล็มพร้อมกับความเมตตา และที่นั่น เราจะสร้างพระนิเวศของเราขึ้นมาใหม่  และจะมีสายดิ่งวัดเหนือเยรูซาเล็ม’ พระยาห์เวห์องค์จอมทัพทรงประกาศ
17 “จงประกาศต่อไปว่า พระยาห์เวห์องค์จอมทัพตรัสว่า ‘เมืองทั้งหลายของเราจะกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง พระยาห์เวห์จะทรงปลอบใจศิโยน และเลือกเยรูซาเล็มอีกครั้ง’

จินตภาพเรื่องเขาสัตว์และช่างฝีมือ
18 แล้วข้าพเจ้าเงยหน้าขึ้น และเห็นเขาสัตว์สี่แท่ง 
19 ข้าพเจ้าจึงถามทูตสวรรค์ที่สนทนากับข้าพเจ้า “เหล่านี้คืออะไรกัน?” ท่านตอบว่า “เหล่านี้คือเขาสัตว์ซึ่งทำให้ยูดาห์  อิสราเอลและเยรูซาเล็มกระจัดกระจายไป”
20 แล้วพระยาห์เวห์ทรงแสดงให้ข้าพเจ้าช่างฝีมือสี่คน 
21 “คนเหล่านี้มาทำอะไร พระเจ้าข้า?”
ข้าพเจ้าทูลและพระองค์ตรัสตอบว่า
“นี่เป็นเขาสัตว์ที่ทำให้ยูดาห์กระจัดกระจายไป เพื่อไม่ให้ใครยกหัวขึ้นมาได้อีก แต่ช่างฝีมือได้มาเพื่อทำให้พวกเขากลัวลาน และพวกเขาจะเขวี้ยงเขาสัตว์ของชาติต่าง ๆ ที่ได้ยกเขาสัตว์ (อำนาจ)ขึ้นมาต่อต้านเพื่อทำให้แผ่นดินยูดาห์กระจัดกระจายไป”
เดือนเชบัทคือเดือนที่สิบเอ็ดในปฏิทินของฮีบรูประมาณเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์

เศคาริยาห์ 1
1* เศคาริยาห์ 7:1; มัทธิว 23:35; เนหะมีย์ 12:4, 16
3* มาลาคี 3:7-10
4* 2 พงศาวดาร 36:15-16; อิสยาห์ 31:6
6* อิสยาห์ 55:11; เพลงคร่ำครวญ 1:18; 2:17
8* วิวรณ์ 6:4; เศคาริยาห์ 6:2-7

9* เศคาริยาห์ 4:4-5, 13; 6:4
10* ฮีบรู 1:14
11* สดุดี 103:20-21
12* สดุดี 74:10; เยเรมีย์ 25:11-12; 29:10
13* เยเรมีย์ 29:10
14* เศคาริยาห์ 8:2
15* อิสยาห์ 47:6

16* เศคาริยาห์ 2:10; 8:3; เอสรา 6:14-15; อิสยาห์ 44:28 ; เศคาริยาห์ 2:1-3
17* อิสยาห์ 40:1-2; 51:3 ; เศคาริยาห์ 2:12
18* เพลงคร่ำครวญ 2:17
19* เอสรา 4:1, 4, 7
21* สดุดี 75:10; 75:4-5