
ชาวนีนะเวห์ได้ฟังคำเตือน
1 แล้วก็มีพระดำรัสจากพระยาห์เวห์มายังโยนาห์เป็นครั้งที่สอง
2 “จงลุกขึ้น แล้วไปยังนครใหญ่นีนะเวห์ และประกาศกับพวกเขาตามที่เราสั่งเจ้า”
3 ดังนั้น โยนาห์จึงลุกขึ้นเดินทางไปยังเมืองนีนะเวห์
ตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์
นครนีนะเวห์นั้น เป็นเมืองใหญ่มาก
จะเดินจนทั่วต้องใช้เวลาถึงสามวัน
4 วันแรก โยนาห์ตั้งต้นเดินเข้าไปในเมือง
และประกาศว่า “ในสี่สิบวัน นีนะเวห์จะถูกทำลายสิ้น!”
5 ชาวนีนะเวห์ก็เชื่อพระเจ้า!
พวกเขาประกาศให้ทุกคนอดอาหาร สวมเสื้อกระสอบ
ตั้งแต่คนที่ใหญ่สุด จนถึงผู้น้อยที่สุด
6 เมื่อข่าวไปถึงกษัตริย์แห่งนครนีนะเวห์
พระองค์ก็ทรงลุกขึ้นจากบัลลังก์
ถอดฉลองพระองค์ออก
และทรงสวมผ้ากระสอบ ประทับนั่งในกองขี้เถ้า
7 แล้วพระองค์ก็ทรงออกประกาศในนครนีนะเวห์ดังนี้
“โดยพระบัญชาขององค์กษัตริย์ และขุนนางผู้ปกครอง ขอห้ามไม่ให้คนใด หรือสัตว์ตัวใด ทั้งฝูงแพะ แกะไม่ลิ้มรสสิ่งใด ไม่กินหรือดื่มอะไร
8 ยิ่งกว่านั้น ทั้งคนและสัตว์จะต้องสวมผ้ากระสอบ
และทุกคนจะต้องเร่งเร้าทูลอ้อนวอนต่อพระเจ้า
แต่ละคนจะต้องหันจากความชั่วร้าย
ความทารุณต่อผู้อื่นที่กำลังทำอยู่
9 ใครจะรู้ได้ว่า พระเจ้าอาจจะทรงหันมาและเปลี่ยนพระทัย พระองค์อาจจะกลับพระทัยจากพระพิโรธ เราจะได้ไม่ต้องพินาศ
10 เมื่อพระเจ้าทรงเห็นว่า พวกเขาทำอะไร
คือได้หันจากทางแห่งความชั่วร้าย
พระเจ้าทรงเปลี่ยนพระทัยไม่ทรงทำลายพวกเขาอย่างที่ทรงบอกไว้ พระองค์ไม่ทรงลงโทษพวกเขา
อธิบายเพิ่มเติม
- โยนาห์ประกาศตามพระบัญชา
3:1-2 คำสั่งครั้งที่สองคล้ายครั้งแรก แต่สิ่งที่โยนาห์จะต้องประกาศแก่นครนีนะเวห์คือ สิ่งที่พระเจ้าจะทรงสั่งเขาอีกทีหนึ่ง นีนะเวห์เป็นเมืองใหญ่มาก มีอำนาจในโลกโบราณ ทั้งทางการทหาร และการค้า เนื่องจากเป็นเส้นทางการค้าจากตะวันออกสู่ตะวันตก
3:3-4 คราวนี้โยนาห์ไม่ขัดขืนพระเจ้าอีกแล้ว วันแรกที่เข้าไปในเมืองโยนาห์ประกาศว่าอีกสี่สิบวันพวกเขาจะพบกับหายนะ (ตัวเลขสี่สิบวัน สี่สิบนี้ มีใช้หลายครั้งในพระคัมภีร์
พระเจ้าทรงให้ฝนตกสี่สิบวัน สี่สิบคืน (ปฐมกาล 7:4)
โมเสสพบพระเจ้าบนภูเขา นานสี่สิบวัน สี่สิบคืน (อพยพ 24:18)
สายสืบเข้าไปสืบในคานาอัน (ก้นดารวิถี 13:25)
ยังมีอีกหลายอย่างที่เกิดขึ้นกับจำนวนสี่สิบนี้ ) เขาคงต้องใช้เวลาพอสมควรในการประกาศให้ทุกคนได้ยินอย่างครบถ้วน ข้อสองบันทึกว่าถ้าจะเดินให้ทั่วต้องใช้สามวัน
ชาวนีนะเวห์ตอบสนองอย่างไม่น่าเชื่อ!
3:5 ประชาชนที่ตกอยู่ในความบาป และรู้ตัวว่าตนเองเป็นคนประเภทไหน รู้ว่าตนเองโหดเหี้ยม แทนที่จะโอหัง กลับเกิดความกลัวอย่างมาก และเชื่อคำที่โยนาห์ประกาศทันที
มหัศจรรย์มาก! พวกเขาพากันกลับใจ แสดงความเสียใจที่ทำผิดด้วย การอดอาหาร สวมเสื้อผ้ากระสอบ
(เอเสเคียล 7:18)
3:6 ที่แทบไม่น่าเชื่อก็คือ เมื่อกษัตริย์ได้ยินเรื่องหายนะ
ท่านก็สวมผ้ากระสอบ ประทับในกองขี้เถ้า เท่ากับว่า ผู้นำสูงสุด ก็ฟังพระดำรัสของพระเจ้า และถ่อมพระองค์ลงทำเหมือนกับประชาชน
3:7 แล้ว ท่านก็สั่งออกมาเป็นกฎเลยว่า ให้ทุกคนและสัตว์ อดอาหาร
3:8 ที่สำคัญไปกว่านั้น คือ มีคำสั่งให้ทุกคน และสัตว์สวมผ้ากระสอบและร้องทูลต่อพระเจ้า เลิกทำชั่ว เลิกทารุณ ใครทำอยู่ต้องเลิกทันที! ปกติแล้ว คนอัสซีเรียจะไม่ทำเช่นนี้ พวกเขาจะมีพิธีกรรมของพวกเขาเองในการที่จะขอให้เทพไม่ลงโทษ แต่ครั้งนี้ กลับทำเหมือนกับคนอิสราเอลเลย
3:9 องค์กษัตริย์มีความหวังว่า พระเจ้าจะไม่ทรงลงโทษพวกเขาหากพวกเขากลับใจ นี่เป็นพฤติกรรมและความเชื่อที่แปลก ขนาดว่า พระเจ้าทรงเรียกอิสราเอลให้กลับใจครั้งแล้วครั้งเล่า พวกเขายังไม่สนใจคำเตือนของพระองค์เลย เราเห็นได้ใน โฮเชยา อาโมส ฯลฯ แต่ชนชาติที่โหดเหี้ยม อัสซีเรีย กลับฟังเสียงของพระเจ้า!
พระยาห์เวห์ทรงเปลี่ยนพระทัย
แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นคือ พระเจ้าทรงมองว่า พวกเขามีหัวใจที่ยอมรับในความผิด และทูลต่อพระองค์จริง ๆ ไม่อยากพินาศ ยอมที่จะหันจากความชั่ว ทั้ง ๆ ที่ไม่ค่อยจะรู้เลยว่า ความดีนั้นเป็นอย่างไร
3:10 เมื่อพระเจ้าทรงเห็นว่า พวกเขาทำอะไร คือได้หันจากทางแห่งความชั่วร้าย พระเจ้าทรงเปลี่ยนพระทัยไม่ทรงทำลายพวกเขาอย่างที่ทรงบอกไว้
พระองค์ไม่ทรงลงโทษพวกเขา
พระเจ้าทรงเปลี่ยนพระทัยจากความตั้งพระทัยเดิมที่จะทำลายเมืองนีนะเวห์ในยุคของกษัตริย์องค์ที่กลับพระทัย (ไม่ทราบว่าเป็นกษัตริย์ใด แต่ในเวลาต่อมานีนะเวห์ได้กลับมาชั่วร้ายอีก และพระเจ้าทรงทำลายเขาอย่างสิ้นเชิง อ่านนาฮูม ) แล้วพระองค์ก็ละการพิพากษานครนีนะเวห์
พระคำเชื่อมโยง
4* เฉลยธรรมบัญญัติ 18:22
5* มัทธิว 12:41
6* โยบ 2:8
7* 2 พงศาวดาร 20:3
8* อิสยาห์ 58:6; 59:6
9* โยเอล 2:14
10* เยเรมีย์ 18:8